Σάββατο, 7 Αυγούστου 2010

Για τον Γκιολια

Ειναι τραγικο το οτι περιμεναμε να δολοφονηθει ενας ανθρωπος για να βγουν στην φορα και να γινουν ευρεως γνωστα τα οσα ειχε κανει και το τι ηταν τελικα αυτος ο ανθρωπος καθως και το τι πραγματικα ηταν το τρωκτικο.
Ο Γκιολιας λοιπον ηταν ενας δημοσιοκαφρος σαν ολους τους αλλους. Αρχικα δουλευε με τον Μακη ενω οταν ηρθαν σε ρηξη αρχισε να δουλευει στις επιχειρησεις κοντομηνα στο πλευρο του θεμου και καπου εκει ηρθε το τρωκτικο και η «δημοσιογραφικη ερευνα». Στην πραγματικοτητα το τρωκτικο ηταν το ορμητηριο για απειλες, υβρης και συκοφαντιες απο τον Γκιολια στον Μακη.
Στην ουσια η «ελευθερη ενημερωση με αξιοπρεπεια και σατυρα» δεν ηταν τιποτα αλλο απο «ενημερωση» οπως την ηθελε ο Γκιολιας και οπως συνεφερε αυτον και τους συνεργατες του, ετσι ωστε να περασουν μεσα απο τα μπλογκ την προπαγανδα των «συμβατικων» ΜΜΕ καθως και να δωσει μια απαντηση στην δικτυακη Ζουγκλα. Και στην μεση οι αφελεις που πιστεψαμε (βαζω και τον εαυτο μου μεσα σ αυτους διοτι για ενα διαστημα κι εγω τους πιστεψα) οτι στο τρωκτικο γινεται πραγματικα καλη δουλεια ΧΩΡΙΣ ΦΙΜΩΣΗ ΚΑΙ ΑΠΕΙΛΕΣ, αφου πιστεψαμε το παραμυθακι οτι ο καθε χρηστης μπορουσε να δημοσιευσει το σχολιο του. ΛΑΘΟΣ και το σχεδιο των «ανωνυμων αναγνωστων» επιασε και στα δικτυα του πεσαμε πολλοι.
Δεν ηταν λιγες οι φορες που το συγκεκριμενο ιστολογιο φιλοξενουσε αναρτησεις με περιεχομενα ρατσισμου και μισογυνισμου. Οι επιθεσεις κυριως σε μεταναστες και εβραιους ηταν συχνες καθως και επαινοι στις αστυνομικες αρχες ενω ποτε δεν υπηρξε απαντηση απο την αντιθετη γνωμη. Ο ιδιος ο Γκιολιας πολλες φορες φωναζε την αμεση καταδικη, πριν καν να εχει ολα τα στοιχεια, σε αναρχικους, αντιεξουσιαστες, αριστερους κι αλλους αγνοωντας το νομιμο δικαιωμα της δικης.
Καλα ολα αυτα αλλα γιατι επρεπε να δολοφονηθει ο Γκιολιας για να τα μαθουμε? Δεν λεω οτι καλα εκανε η Σεχτα (αν οντως υπαρχει) αλλα τουλαχιστον καποια στιγμη τα μαθαμε, χωρις να λεω επισης οτι θα καθισουμε να ασχοληθουμε με τους λογους που αναφερανε στην προκυρηξη τους αλλα σε ερευνες και αρθρα αλλων μπλογκερ. Ο Σωκρατακος ηταν ενα σαπιο πιονι του συστηματος και επρεπε να τιμωρηθει, οχι ετσι, αλλα επρεπε. Ισως (οπως καποιος αλλος μπλογκερ πολυ σωστα ανεφερε) τα γιαουρτια αντι για σφαιρες να ηταν πιο  σωστα και πιο αποτελεσματικα.
Το χειροτερο απ ολα ειναι οτι μετα την δολοφονια, ο Γκιολιας εγινε ηρωας στα ματια των περισσοτερων. Ξεπηδησαν σε καθε, μεχρι τοτε, σοβαρο μπλογκ εκατονταδες αναρτησεις με αφιερωματα και φωτογραφιες και διαφορα μηνυματα με «νοημα». Δεν μπορω να γνωριζω αν αυτα τα μπλογκ ειναι τυπου τρωκτικου αλλα σιγουρα για να πεφτει τοση υποστηριξη κατι τρεχει. Ενω σαν να μην φτανει αυτο πεισματικα καποιοι δν θελουν να δουν το τι ακριβως σημαινει Σωκρατης Γκιολιας η ξερουν και το δεχονται.
Σημασια εχει λοιπον οτι σιγα σιγα τα κολπα, οι αλητειες και η απατες μαθαινονται και καθε κατεργαρης παει στον παγκο του και εχει την αντιμετωπιση που του αξιζει, η που δεν του αξιζει οπως στην περιπτωση του Γκιολια που απο την μια δν του αξιζε να δολοφονηθει αλλα δν του αξιζαν τα τοσα αφιερωματα. Οσο γι αυτους που τον υποστηριζαν και εξακολουθουν να τον υποστηριζουν και μεταθανατον, δεν εχω να πω κατι περαν του οτι ειναι συνεχιστες των μεγαλοδημοσιογραφων των καναλιων που επεκτεινονται στα μπλογκς.

Δεν υπάρχουν σχόλια: