Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013

"Μα ετσι λειτουργει ο κοσμος"

Βλεποντας τα γεγονοτα της Κυπρου τις τελευταιες μερες δεν μπορω να μην σκεφτω πως γινεται να
ειμαστε τοσο προβατα. Το γεγονος οτι μας επιβαλεται απο μικρους να ζησουμε σε εναν τετοιο κοσμο, οπου ο καπιταλισμος εχει επηρεασει τα παντα και τα παντα κινουνται γυρω απ το συμφερον και το κερδος, και να παιζουμε με τους κανονες (νομους) που επιβαλουν καποιοι, ενω παραλληλα πρεπει να ειμαστε ευχαριστημενοι γιατι ολα γινονται δημοκρατικα, αφου μας ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ να ψηφιζουμε (το ποιος θα μας επιβαλει την εξουσια του) καθε 4 χρονια, ειναι πραγματι εξοργιστικο. Το κερασακι στην τουρτα ειναι οτι ενω παιζουμε με τους κανονες τους παλι βγαινουμε χαμενοι.
Απ τη στιγμη που θα γεννηθουμε αναγκαστικα ζουμε και μαθαινουμε με τους ορους που μας επιβαλουν, γι αυτο και (οι περισσοτεροι) διαμορφωνουν μια συγκεκριμενη συμπεριφορα και οποιαδηποτε εκτρoπη απ αυτη τη συμπεριφορα κατακρινεται και πολλες φορες διωκεται ειτε απο το συστημα ειτε απο τα πιονια του (τους αστους). Ισως ειναι δυσκολο να καταλαβει κανεις οτι στην ουσια κανενας μας δεν ειναι ελευθερος, αφου ζουμε με βαση ενα σωρο συμβιβασμους, κανονες και νομους. Καποιοι απ αυτους ισως να ειναι αναγκαιοι, ομως στην πλειοψηφια τους υπηρετουν καποιο σκοπο. Αλλα και αν καποιος το καταλαβει, ζουμε σε ενα κοσμο που (εσκεμμενα?) λαμβανουμε μηνυματα απο παντου οτι ετσι πρεπει να συμβιβαστουμε, οτι ειμαστε υποχρεωμενοι να ζησουμε ετσι και να κανουμε αυτους τους συμβιβασμους "για το κοινο καλο". Εκει ειναι που ξεκιναει η σκλαβια μας.
Αναγκαζομαστε, λοιπον, εστω για ενα χρονικο διαστημα, να ζησουμε με τους ορους που μας επιβαλουν. Πρεπει το φαγητο μας να το αγορασουμε, για να μορφωθουμε πρεπει να πληρωσουμε, για την υγεια μας πρεπει να πληρωσουμε, για να αποκτησουμε αγαθα πρεπει να πληρωσουμε, για να μπορεσουμε να ζησουμε πρεπει να πληρωσουμε, αρα πρεπει να δουλευουμε (σκλαβος το λενε) μια ζωη για να μπορουμε να πληρωνουμε. Ολη μας η ζωη ειναι ενα τεραστιο χρεος το οποιο βεβαια το οριζουν καποιοι με τους δικους τους ορους. Αφου ολα λοιπον γινονται με τους ορους τους, αυτο δεν σημαινει οτι το φταιξιμο για οποιοδηποτε λαθος (κριση η οπως αλλιως θες πες το) ειναι δικο τους? Οχι βεβαια, διοτι αυτο σημαινει οτι πρεπει αυτοι να πληρωσουν.
Αυτο λοιπον που μενει ειναι οτι ναι μεν δουλευουμε για να παραγουμε εναν πλουτο που δεν θα εκμεταλλευτουμε εμεις, με τους δικους τους ορους και κανονες, σε ενα συστημα που οι ιδιοι εχουν φτιαξει, συμφωνα με τις "αλανθαστες" επιλογες και θεωριες τους, αλλα αν αποδειχθει οτι το παραπανω συστημα εχει καποια... κενα, τοτε φταιμε παλι εμεις.
Και θεωρειται παραλογο και ουτοπια το να ζηταμε να ζησουμε σε μια κοινωνια χωρις εξουσια και καταναγκασμους, ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ. (Βεβαια ειναι δυσκολο να ζητας κατανοηση απο καποιους που το μονο που εχουν μαθει σε ολη τους τη ζωη ειναι να ζουν με τους κανονες των αλλων ωστε να μην χρειαζεται να παιρνουν την ευθυνη της ιδιας τους της ζωης.)
Καταληγοντας αναφερω οτι αφορμη για το αρθρο ειναι το γεγονος οτι μετα την καταψηφιση του νομοσχεδιου στην κυπριακη βουλη για το κουρεμα των μικροκαταθεσεων (!) οι κυπριακες τραπεζες (που ειναι και οι κυριοι υπευθυνοι για την κατασταση) εκλεισαν την προηγουμενη εβδομαδα και δεν επετρεψαν στους καταθετες και στους μισθωτους να παρουν τα χρηματα ΤΟΥΣ (που νομιμα τους ανηκουν συμφωνα με τους κανονες και τους νομους του "παιχνιδιου" τους), κατι που επηρεασε και την ελλαδα αφου πολλες υπηρεσιες του δημοσιου(και οχι μονο) εχουν την μισθωδοσια τους σε κυπριακες τραπεζες. Καταλαβαινουμε λοιπον οτι παρολο που δουλευουμε γι αυτα τα λεφτα στην ουσια οποιοσδηποτε τσογλαναραιος τραπεζιτης μας κραταει ομηρο με λεφτα που δεν του ανηκουν...

Υ.γ. Για να μην παρεξηγηθω, δεν αναιρω τις ευθυνες που εχουμε ολοι μας για την κατασταση, στην τελικη το οτι μας επιβαλλονται ολα τα παραπανω ειναι κατα κυριο λογο δικη μας ανικανοτητα και καταντια. Ομως τι μπορει να κανει ενας ανθρωπος που μεγαλωνει σε ενα τετοιο περιβαλλον και ο,τι ερεθισματα και παιδεια λαβει, ειναι ελεγχομενα με τετοιο τροπο ωστε να αναπτυξει το "υγιες" προτυπο που ζητανε?

Δεν υπάρχουν σχόλια: