Ξαναπεσε να κοιμηθεις ελληνα...

Σημερα 25/5/2011 ειχε αποφασιστει μεσω fb η συγκεντρωση πολλων "αγανακτισμενων" σε διαφορες περιοχες της χωρας οπως π.χ. Στο συνταγμα στην αθηνα, στον λευκο πυργο στην θεσσαλονικη. Η απηχηση ηταν μεγαλη και οι "θα παρευρεθουν" χιλιαδες και εμεις απλα περιμεναμε ποσοι τελικα θα παρευρεθουν.
Οντως ο κοσμος (στην θεσσαλονικη τουλαχιστον) ηταν πολυς, ισως και με ορεξη, δεν υπηρχε ομως κατι να τον παρακινησει, δεν υπηρχε "σχεδιο", οργανωση, σκοπος. Ολα εγιναν απλα για να γινουν, για "να δοθει μια απαντηση στους ισπανους" που οχι μονο δεν δοθηκε, αλλα επιβεβαιωθηκαν κιολας. Ναι ειμαστε κοιμισμενοι, χρονια τωρα και ισως να ειμαστε και οι τελευταιοι που θα ξυπνησουμε-αν ξυπνησουμε.
Δεν μπορω να καταλαβω το νοημα της σημερινης συγκεντρωσης, που πολυ πιθανο να ειχε καλο σκοπο αλλα στην πραξη το απολυτο μηδεν. Τι καταφεραν οι 1000-2000 (λεμε τωρα) παρευρισκομενοι στον λ.πυργο, η στο συνταγμα? Ειδικα για την πρωτη περιπτωση δεν χρειαζεται καν σχολιο απο τη στιγμη που χωρος συγκεντρωσης ηταν ο λευκος πυργος, λες και ηταν πανηγυρακι, και οχι π.χ. το νεο δημαρχειο. Ενω στο συνταγμα οι "αγανακτισμενοι" αρκεστηκαν σε event και μουτζες προς την βουλη.
Ειμαι υπερ της ειρηνικης και μη κομματικοποιημενης διαδηλωσης-συγκεντρωσης, ομως αυτο φανηκε περισσοτερο σαν ενα παιχνιδι που εκαναν κατι τυποι στο facebook για πλακα.
Κι αν αυτο το δικαιολογουμε ως "διαμαρτυρια του μεσου ελληνα" τοτε τελικα ο μεσος ελληνας ειναι πολυ...μεσος, πολυ αδρανης και με καθολου φαντασια και θεληση. Οχι μονο δεν ακουστηκε η γνωμη των συγκεντρωμενων αλλα δεν καηκε καρφι στους πολιτικους για τους νοματαιους που συγκεντρωθηκαν απ εξω για να παιξουν μακρια γαϊδουρα.
Δυστυχως παρολο που μας δειχνουν τον δρομο, πρωτα η τυνησια και η αιγυπτος και μετα η ισπανια, εξακολουθουμε να ειμαστε κοιμησμενοι και να μην καταλαβαινουμε τι μας γινεται και τι πρεπει να κανουμε για να αλλαξουμε αυτο που δεν μας αρεσει. Γι αυτο και θα αρκεστουμε σε συνθηματα οπως: "η ελλαδα στους ελληνες, εξω οι ξενοι, κατω το παρεμποριο" κτλ κτλ. Ο μεσος ελληνας δεν εχει καταλαβει τι του γινεται και θελει να διαμαρτυρηθει; Ξαναπεσε κοιμησου ελληνα... και ονειρα γλυκα.

Περισσοτερη αστυνομευση για να φοβομαστε περισσοτερο

3 Μερες πριν ακουγα στο Mega (που αλλου) τον κ. Καμινη να απανταει σε ερωτησεις για την εγκληματικοτητα στο κεντρο της αθηνας.Αφου ακουσαμε το συνηθισμενο πλεον παραλληρημα της Τρεμη για τους 2 νεκρους αστυνομικους της ΔΙ.ΑΣ. πηραμε μια απαντηση απο τον κ. Καμινη:
Θα αυξησουμε την αστυνομευση στο κεντρο της αθηνας ακομα περισσοτερο για να αισθανεται ο πολιτης ακομα πιο ασφαλης.
Φυσικα δεν περιμεναμε κατι διαφορετικο αφου το μονο που μπορει να κανουν οι σημερινοι πολιτικοι αρχοντες ειναι να αγνοουν την ριζα του προβληματος και να προσπαθουν να το μπαλωσουν με τον ευκολο τροπο. Το προβλημα της εγκληματικοτητας δεν λυνεται με περισσοτερη αστυνομευση, ποση παραπανω να δεχτουμε πια. Λυνεται με παιδεια, με την βοηθεια της κοινωνιας, με πολιτικη θεληση και με την μειωση της πολιτικης και κοινωνικης βιας που βρισκομαστε ΟΛΟΙ αντιμετωποι.
Οπως ειδαμε, για αλλη μια φορα, στις προχθεσινες πορειες η αστυνομευση και δε η υπερβολικη αστυνομευση μονο κακο προκαλει. Ενας φοιτητης σε προθανατιο σταδιο και πολλοι αλλοι με σοβαρα χτυπηματα στο κεφαλι. Η αυθαιρεσια και η προκλητικοτητα των αστυνομικων αρκουν σε πολλες περιπτωσεις να ξεχειλισουν το ποτηρι και να δημιουργηθουν εντασεις, επεισοδια ακομα και κινδυνους για τη ζωη αθωων και "μη". Τα παραπανω σε συνεργασια με την ελλειπη εκπαιδευση και την αμορφωσια (σε επιπεδο παιδειας) των αστυνομικων μας κανουν ενα επικινδυνο εκρηκτικο ετοιμο να σκασει και να παρει σβαρνα 15χρονους, μεταναστες και δεν ξερω γω τι αλλο. Αρα για ποια αστυνομευση, μιλαει ο κ. Καμινης, ως απαντηση στην ανασφαλεια των πολιτων αφου και οι ιδιοι οι αστυνομικοι αποτελουν εναν ακομα φοβο γι αυτους?
Μερικες μονο ωρες αργοτερα, στο κεντρο της αθηνας (τι συμπτωση) σκοτωνεται ενας πατερας για να του παρουν την καμερα. Η αιτια αυτης της πραξης προφανως δεν ηταν οτι δεν υπηρχαν αρκετοι αστυνομικοι εκεινη τη στιγμη στην περιοχη, αλλα οι κοινωνικες (κυριως) ανισοτητες, πιθανοτατα το ενστικτο της επιβιωσης απο καποιον που πρεπει να θρεψει την οικογενεια του η/και ψυχολογικοι παραγοντες. Ας μην ξεχναμε οτι ολο το καπιταλιστικο συστημα εχει στηριχθει στις κοινωνικο-οικονομικες ανισοτητες αφου μ αυτον τον τροπο επιβιωνει. Ο φθονος και η τεχνιτη αναγκη του ανθρωπου να ζηταει αυτο που δεν εχει ειναι ο βασικος πυλωνας στηριξης του συστηματος. Δεν νομιζω οτι γεννηθηκε καποιος και ειπε "εγω οταν μεγαλωσω θα σκοτωνω και θα ληστευω ανθρωπους". 
Το παραπανω περιστατικο ηρθε να προστεθει στο ηδη επιβαρυμενο ιστορικο του κεντρου και οπως ειναι φυσικο πολλοι εσπευσαν να το εκμεταλλευτουν με τον πιο γελοιο, φτηνο και απανθρωπο τροπο. Χωρις να μαθευτει καν αν ο δολοφονος ειναι ελληνας η μεταναστης (χωρις να εχει σημασια στην ουσια), αρχισαν αντιδρασεις κατα των δευτερων με τραγικες συνεπειες. Την ιδια μερα με την δολοφονια του 44χρονο δολοφονειται ενας μπαγκλαντεσιανος απο ακροδεξιους, ενω εκατονταδες αλλοι βρεθηκαν σε αμεσο κινδυνο απο τα πογκρομ που οργανωσαν ακροδεξιοι (τα οποια θα τα συνεχισουν καθε μερα, αγνωστο μεχρι ποτε) κυνηγοντας μεταναστες για να τους δειρουν και να τους μαχαιρωσουν. Ειναι χαρακτηριστικο οτι η γυναικα του 44χρονου που δολοφονηθηκε δεν δεχτηκε τα λουλουδια του προεδρου της Χ.Α. γιατι τα θεωρησε προσβολη στην μνημη του αντρα της. Ενα μεγαλο μπραβο σ αυτη την γυναικα που παρα τον πονο της δεν δεχτηκε να βρει εναν ευκολο "εχθρο" κι εναν γλοιωδη "συμμαχο". Οπως ειναι φυσικο η ευθυνη για την προστασια των μεταναστων πεφτει μονο σε αντιρατσιστικες, αναρχικες και αριστερες ομαδες, διοτι η αστυνομια ως γνωστον ειναι απασχολημενη με το να βρει τους ενοχους για την δολοφονια των 2 της ΔΙΑΣ.
Και για να μην παρεξηγηθω δεν υποστηριζω τον δολοφονο και δεν θελω να υποβαθμισω την πραξη του. Πως ομως θα μπορεσει να καταδικαστει και ποιο συστημα θα τον δικασει οταν το ιδιο το συστημα ειναι πολυ πιο εγκληματικο απο αυτον? 
Αρα ποια ειναι η λυση στο θεμα της εγκληματικοτητας? Δεν ξερω ποια ειναι η πιο αποτελεσματικη λυση αλλα ξερω ποια ειναι η αιτια του προβληματος. Δεν ειναι οι μεταναστες, δεν ειναι η ανεργια, ειναι το συστημα και η βια που ασκει. Η πιο απλη λυση ειναι η αλλαγη του τροπου εκπαιδευσης και να επικεντρωθουμε στην παιδεια των νεων ανθρωπων. Αφου δεν μπορειτε εσεις της πολιτικης, να αφησουμε αυτους στο μελλον να τα καταφερουν καλυτερα, γιατι, ευτυχως, μονο καλυτερα μπορουν να τα καταφερουν.




Υ.γ. Χαρη στο βιντεο που κυκλοφορησε στο ιντερνετ και εγινε πολυ γρηγορα γνωστο, αναγνωριστηκαν 4 (ΜΟΝΟ) αστυνομικοι και τεθηκαν σε διαθεσιμοτητα. Μ αυτους ομως που δεν ειχαν την τυχη να βρισκεται καμερα καπου κοντα τους, τι θα γινει και πως θα βρουν το δικιο τους?

Η ανωνυμια των μπλογκ

Αφορμη του συγκεκριμενου κειμενου ειναι το αρθρο του Παγκαλου στην καθημερινη: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_23/04/2011_439985. Πριν λιγο καιρο ο Παγκαλος δεν μπορουσε να πει καν την λεξη spread και τωρα ξερει τι ειναι το chain mail, μπραβο εξελιξη. Επισης κατι αλλο που θελω να αναφερω ειναι οτι απο την εφημεριδα του αρχιμαφιοζου Κουρη την Αυριανη, η κυβερνηση πηγε σε αλλη εφημεριδα αρχιμαφιοζου την καθημερινη και παλι μπραβο εξελιξη...
Τελος παντων. Στο συγκεκριμενο κειμενο δεν θελω να ασχοληθω με τον Παγκαλο, που πολλοι κανουν το λαθος και τον τοποθετουν στην κατηγορια πολιτικου, και με τις ασυναρτησιες που γραφει. Στην τελικη ο Παγκαλος και ο καθε Παγκαλος προσπαθει με καθε τροπο (θεμιτο η αθεμιτο, γελοιο η μεχρι αηδιας απαραδεκτο) να σωσει το τομαρι του και τον κωλο του. Προσπαθει με καθε τροπο να ανατρεψει το εις βαρος κλιμα του. Ας μην ξεχναμε τι γιαουρτι εχει πεσει στις  εκδηλωσεις που εμφανιζεται. Και πανω απ ολα προσπαθει να σωσει την ιδια του τη ζωη γτ κακα τα ψεμματα αυριο μεθαυριο που δεν θα ειναι κυβερνηση και δεν θα εχει καποιον να τον προσεχει και να τον προσατευει μπορει και να τον σκοτωσουν.
Στο παρον κειμενο θελω να θεσω τα 2 εξης ερωτημα: πως θα αντιδρασει ο κοσμος σε τετοιου ειδους αρθρα και δηλωσεις δημοσιων προσωπων; Πως θα αντιμετωπισει μια αλλαγη του νομου που θα καταργησει την ανωνυμια των blogs.;Γιατι η ιστορια μας λεει οτι κατα καιρους στο ονομα της "ασφαλειας" πολλες κατακτησεις και δημοκρατικα δικαιωματα εχουν καταργηθει. Και μπορει οι πολιτικοι πλεον να μην πειθουν τοοοοσο πολυ τον κοσμο αλλα οι δημοσιογραφοι εξακολουθουν να το κανουν πολυ καλα.

Ενα πολυ ωραιο μικρο αλλα περιεκτικο αρθρο μπορειτε να βρειτε εδω

Εγκληματικο συστημα

Το πιο σοβαρο θεμα που απασχολει τον μεσο πολιτη στις μερες μας ειναι η εγκληματικοτητα. Οπου και αν κοιταξει, στις ειδησεις, θα ακουσει γι αυτην, ενω πολυ πιθανο ειναι να ακουσει κι απο γνωστους. Η αληθεια ειναι πως ειναι καπως... υπερτιμημενο το θεμα της εγκληματικοτητας. Πολλοι πλεον το χρησιμοποιουν για πολιτικους σκοπους η αλλα συμφεροντα. Αυτο ομως δεν σημαινει οτι ειναι ανυπαρκτο.
Στο ερωτημα τι/ποιος ευθυνεται για την εγκληματικοτητα οι περισσοτεροι θα απαντησουν "οι μεταναστες", αλλοι θα απαντησουν "η ανεργια", ακομα λιγοτεροι θα απαντησουν οι "αναρχικοι" και ελεχιστες φωνες θα πουν: "το συστημα", με κινδυνο βεβαια να "κατηγορηθουν" ως αναρχικοι, κομμουνιστες και παει λεγοντας.
Περαν ομως της προπαγανδας και των ακραιων-υστερικων φωνων, (κατα την γνωμη μου παντα) για ολα φταιμε εμεις οι ιδιοι. Το συστημα που εχουμε φτιαξει, απο το συστημα αξιων μεχρι το οικονομικο-πολιτικο συστημα, ειναι μια σαπιλα που απο στιγμη σε στιγμη δεν θα αντεξει αλλο, παρα τα μικρα μπαλωματα που του γινονται κατα καιρους, και θα σπασει.
Για να αναλυσουμε το υπαρχον συστημα-προβλημα πρεπει να βρουμε την αρχη. Ποια ειναι ομως η αρχη και που στηριζεται? Μηπως στηριζεται στο εκπαιδευτικο συστημα? Μα το εκπαιδευτικο συστημα ειναι ετσι σχεδιασμενο για να ικανοποιει και να ετοιμαζει τα ρομποτακια-τη νεα γενια για το οικονομικοπολιτικο συστημα που θα αντιμετωπισουν και παραλληλα θα στηριξουν. Αρα τοτε φταιει το πολιτικο συστημα? Κι εδω θα μπορουσαμε να πουμε οτι ολα ειναι θεμα παιδειας εφ οσον το πολιτικο συστημα το διαμορφωνουμε εμεις. Ετσι δημιουργειται ενας φαυλος κυκλος και ισως κανεις να μην ξερει απο που ξεκινησε ολο αυτο.
Η προετοιμασια ενος εργαζομενου.
Ας το παρουμε (αυθαιρετα) απο καπου. Ας ξεκινησουμε με την εκπαιδευση. Δεν ειναι πολλοι που θα διαφωνησουν οτι πλεον δεν μιλαμε για παιδεια-εκπαιδευση μιλαμε για επαγγελματικη καταρτιση-προετοιμασια εργαζομενων στις απαιτησεις του συστηματος. Απο τα πρωτα κιολας χρονια του σχολειου ενα παιδι βομβαρδιζεται με ενα σωρο αχρηστες πληροφοριες και μαθηματα που στην σημερινη εποχη δεν θα επρεπε καν να υπαρχουν (π.χ. θρησκευτικα), μαθηματα που πανε την σκεψη ενος νεου ανθρωπου αντι προς τα μπρος, προς τα πισω, με αποτελεσμα ο ελευθερος χρονος να γινεται ολο και λιγοτερος. Αργοτερα οταν αρχιζει σιγα σιγα να χτιζεται η κριτικη του σκεψη (την περιοδο γυμνασιου-λυκειου) τοτε ο φορτος εργασιας, οι διαφορες εξετασεις και το αγχος των πανελληνιων κανουν τοσο αισθητη την παρουσια τους σε καθηγητες και μαθητες που πλεον αρχιζει σιγα σιγα η "προετοιμασια" να μονοπωλει την σκεψη τους. Πλεον αρχιζουμε να μιλαμε για ρομποτ και οχι για μαθητες. Οσες περισσοτερες πληροφοριες, χωρις νοημα, χωρεσει το μυαλο τους τοσο καλυτερα, αρκει βεβαια να μην μπορουν να τις επεξεργαστουν σωστα. Γιατι η γνωση ειναι δυναμη. Οταν ομως αυτη δεν δινεται σωστα τοτε δεν ειναι δυναμη αλλα αχρηστη.
Φτανοντας στην ανωτερη εκπαιδευση, το σημειο που ο νεος εχει μαθει να σκεφτεται, η κριτικη του σκεψη (η ποια?) εχει αρχισει να οριμαζει, βρισκεται αντιμετωπος με το χαος τους ελληνικου δημοσιου (ειτε μιλαμε για πανεπιστημιο ειτε για δημ. υπηρεσια κτλ κτλ) και τις κομματικες παραταξεις που συνεχιζουν το εργο του συστηματος.
Στο τελος της διαδρομης της εκπαιδευσης ενας νεος εχει μαθει και του εχουν μεινει στο μυαλο: η προσθεση, η αφαιρεση, η διαιρεση, ο πολλ/σμος και 5-6 αλλα πραγματα που απο ενδιαφερον μονο εκατσε και εμαθε. Επισης εμαθε πως να υποτεσσετε στην εξουσια του εκπαιδευτικου, εμαθε πως να τον φοβαται,να τον γλυφει και να χρησιμοποιει μεσα μπας και περασει στο μαθημα. Δηλαδη ολα τα απαραιτητα εφοδια που χρειαζεται κανεις απο κει και περα: Να φοβαται την εξουσια (μπατσων, μεγαλοεπιχειρηματιων και πολιτικων), να γλυφει και να λαδωνει πολιτικους/την εφορια/την πολεοδομια και να βαζει "μεσα" για να κανει την δουλεια του.
Αν θελουμε λοιπον να αλλαξουμε το συστημα μας και κατ επεκταση να μειωσουμε ή/και να εξαλειψουμε ολα τα προβληματα της κοινωνιας (οπως π.χ. την εγκληματικοτητα) θα πρεπει να ξεκινησουμε απο την παιδεια, ειναι η βαση της αλλαγης. Γιατι στην τελικη απο νεους ανθρωπους με ονειρα και αισιοδοξια πρεπει να περιμενουμε την αλλαγη.
Η ζωη του εργαζομενου.
Αφου πλεον ο εργαζομενος εχει αποκτησει τις γνωσεις που του ειναι απαραιτητες για το υπαρχον συστημα, εχει να αντιμετωπισει ενα σωρο δυσκολιες που του παρεχει απλοχερα το ιδιο το συστημα. Η ανεργια ειναι η πρωτη, ενω μολις καταφερει να βρει δουλεια βρισκεται στο ελεος του εργοδοτη. Οι συνθηκες σκλαβιας και αβεβαιοτητας που επικρατουν σημερα εχουν καταφερει να φοβισουν τον κοσμο περισσοτερο κι απο τον χειροτερο δικτατορα. Λιγοι ειναι πλεον που αντιδρουν ενω οσοι ξυπνουν απολυονται και η φωνη τους καταπνιγεται. Οσοι βγαινουν στους δρομους ονομαζονται τρομοκρατες, ακροαριστεροι και αναρχικοι και η κοινη γνωμη τους απορριπτει γτ δρα σαν ενα κοπαδι προβατα. "Εκει που δε φτανει το χερι του μπατσου φτανει το ψεμα του δημοσιογραφου" λενε.
Ετσι σιγα σιγα χτιζεται απο το συστημα η σκεψη των πολιτων-εργαζομενων, που με την σειρα τους το στηριζουν και το ψηφιζουν με αποτελεσμα την συνεχιση του για ακομα 4 χρονια ωσπου να ερθει ο (αναποφευκτος) θανατος.
Ολα τα παραπανω μπορουν να χωρεσουν σε μια φραση: "Η βια του συστηματος". Και ως γνωστων η βια φερνει βια. Οταν καποιος εχει φτασει σε ενα σημειο στο οριο της επιβιωσης θελει δεν θελει θα ασκησει βια, ειτε θα κλεψει, ειτε θα σκοτωσει για να παρει αυτο που θελει, ειναι το φυσικο αποτελεσμα της ζουγκλας που εχει καταντησει η κοινωνια μας. Οσες ομαδες ΔΙΑΣ και ΔΕΛΤΑ αν δημιουργηθουν δεν θα αλλαξει τιποτα αν πρωτα δεν αλλαξει το συστημα.

Πανω απ ολα ειμαστε ανθρωποι και οχι εργαζομενοι και θα επρεπε "να δουλευουμε για να ζουμε και οχι να ζουμε για να δουλευουμε".


Μπορειτε να διαβασετε κι αυτο το αρθρο περι καπιταλισμου: http://panosz.wordpress.com/2010/02/21/capitalism-4/

A new (free) era...

..."H εποχη της πληροφοριας" ονομαστηκε. Ισως οχι λανθασμενα αφου πλεον οι πληροφοριες διαδιδονται πιο γρηγορα κι απο οταν καποιος ειναι μπροστα σε ενα συμβαν και παραλληλα ο καθενας μπορει να "ανεβασει" ο,τι θελει.
Ας ξεκινησουμε απο την αρχη με μια ιστορικη αναδρομη (πηγη www2.uth.gr)
Δεκαετία ‘60: ένα ενδιαφέρον πείραμα ξεκινά
Στα πανεπιστήμια των ΗΠΑ οι ερευνητές ξεκινούν να πειραματίζονται με τη διασύνδεση απομακρυσμένων υπολογιστών μεταξύ τους. Το δίκτυο ARPANET γεννιέται το 1969 με πόρους του προγράμματος ARPA (Advanced Research Project Agency) του Υπουργείου Άμυνας, με σκοπό να συνδέσει το Υπουργείο με στρατιωτικούς ερευνητικούς οργανισμούς και να αποτελέσει ένα πείραμα για τη μελέτη της αξιόπιστης λειτουργίας των δικτύων. Στην αρχική του μορφή, το πρόγραμμα απέβλεπε στον πειραματισμό με μια νέα τεχνολογία γνωστή σαν μεταγωγή πακέτων (packet switching), σύμφωνα με την οποία τα προς μετάδοση δεδομένα κόβονται σε πακέτα και πολλοί χρήστες μπορούν να μοιραστούν την ίδια επικοινωνιακή γραμμή.
Στόχος ήταν η δημιουργία ενός διαδικτύου που θα εξασφάλιζε την επικοινωνία μεταξύ απομακρυσμένων δικτύων, έστω και αν κάποια από τα ενδιάμεσα συστήματα βρίσκονταν προσωρινά εκτός λειτουργίας. Κάθε πακέτο θα είχε την πληροφορία που χρειάζονταν για να φτάσει στον προορισμό του, όπου και θα γινόταν η επανασύνθεσή του σε δεδομένα τα οποία μπορούσε να χρησιμοποιήσει ο τελικός χρήστης.
Το παραπάνω σύστημα θα επέτρεπε σε υπολογιστές να μοιράζονται δεδομένα και σε ερευνητές να υλοποιήσουν το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο.

Δεκαετία ‘70: οι πρώτες συνδέσεις

Το 1973, ξεκινά ένα νέο ερευνητικό πρόγραμμα που ονομάζεται Internetting Project (Πρόγραμμα Διαδικτύωσης) προκειμένου να ξεπεραστούν οι διαφορετικοί τρόποι που χρησιμοποιεί κάθε δίκτυο για να διακινεί τα δεδομένα του. Στόχος είναι η διασύνδεση πιθανώς ανόμοιων δικτύων και η ομοιόμορφη διακίνηση δεδομένων από το ένα δίκτυο στο άλλο. Από την έρευνα γεννιέται μια νέα τεχνική, το Internet Protocol (IP) (Πρωτόκολλο Διαδικτύωσης), από την οποία θα πάρει αργότερα το όνομά του το Internet. Διαφορετικά δίκτυα που χρησιμοποιούν το κοινό πρωτόκολλο IP μπορούν να συνδέονται και να αποτελούν ένα διαδίκτυο. Σε ένα δίκτυο IP όλοι οι υπολογιστές είναι ισοδύναμοι, οπότε τελικά οποιοσδήποτε υπολογιστής του διαδικτύου μπορεί να επικοινωνεί με οποιονδήποτε άλλον.
Επίσης, σχεδιάζεται μια άλλη τεχνική για τον έλεγχο της μετάδοσης των δεδομένων, το Transmission Control Protocol (TCP) (Πρωτόκολλο Ελέγχου Μετάδοσης). Ορίζονται προδιαγραφές για τη μεταφορά αρχείων μεταξύ υπολογιστών (FTP) και για το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (E-mail). Σταδιακά συνδέονται με το ARPANET ιδρύματα από άλλες χώρες, με πρώτα το University College of London (Αγγλία) και το Royal Radar Establishment (Νορβηγία).

Δεκαετία ‘80: ένα παγκόσμιο δίκτυο για την ακαδημαϊκή κοινότητα

Το 1983, το πρωτόκολλο TCP/IP (δηλ. ο συνδυασμός των TCP και IP) αναγνωρίζεται ως πρότυπο από το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ. Η έκδοση του λειτουργικού συστήματος Berkeley UNIX το οποίο περιλαμβάνει το TCP/IP συντελεί στη γρήγορη εξάπλωση της διαδικτύωσης των υπολογιστών. Εκατοντάδες Πανεπιστήμια συνδέουν τους υπολογιστές τους στο ARPANET, το οποίο επιβαρύνεται πολύ και το 1983, χωρίζεται σε δύο τμήματα: στο MILNET (για στρατιωτικές επικοινωνίες) και στο νέο ARPANET (για χρήση αποκλειστικά από την πανεπιστημιακή κοινότητα και συνέχιση της έρευνας στη δικτύωση).
Το 1985, το National Science Foundation (NSF) δημιουργεί ένα δικό του γρήγορο δίκτυο, το NSFNET χρησιμοποιώντας το πρωτόκολλο TCP/IP, προκειμένου να συνδέσει πέντε κέντρα υπερ-υπολογιστών μεταξύ τους και με την υπόλοιπη επιστημονική κοινότητα. Στα τέλη της δεκαετίας του ‘80, όλο και περισσότερες χώρες συνδέονται στο NSFNET (Καναδάς, Γαλλία, Σουηδία, Αυστραλία, Γερμανία, Ιταλία, κ.α.). Χιλιάδες πανεπιστήμια και οργανισμοί δημιουργούν τα δικά τους δίκτυα και τα συνδέουν πάνω στο παγκόσμιο αυτό δίκτυο το οποίο αρχίζει να γίνεται γνωστό σαν INTERNET και να εξαπλώνεται με τρομερούς ρυθμούς σε ολόκληρο τον κόσμο. Το 1990, το ARPANET πλέον καταργείται.

Δεκαετία ‘90: ένα παγκόσμιο δίκτυο για όλους

Όλο και περισσότερες χώρες συνδέονται στο NSFNET, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα τo 1990.
Το 1993, το εργαστήριο CERN στην Ελβετία παρουσιάζει το World Wide Web (WWW) (Παγκόσμιο Ιστό) που αναπτύχθηκε από τον Tim Berners-Lee. Πρόκειται για ένα σύστημα διασύνδεσης πληροφοριών σε μορφή πολυμέσων (multimedia) που βρίσκονται αποθηκευμένες σε χιλιάδες υπολογιστές του Internet σε ολόκληρο τον κόσμο και παρουσίασής τους σε ηλεκτρονικές σελίδες, στις οποίες μπορεί να περιηγηθεί κανείς χρησιμοποιώντας το ποντίκι. To γραφικό αυτό περιβάλλον έκανε την εξερεύνηση του Internet προσιτή στον απλό χρήστη. Παράλληλα, εμφανίζονται στο Internet διάφορα εμπορικά δίκτυα που ανήκουν σε εταιρίες παροχής υπηρεσιών Internet (Internet Service Providers - ISP) και προσφέρουν πρόσβαση στο Internet για όλους. Οποιοσδήποτε διαθέτει PC και modem μπορεί να συνδεθεί με το Internet σε τιμές που μειώνονται διαρκώς. Το 1995, το NSFNET καταργείται πλέον επίσημα και το φορτίο του μεταφέρεται σε εμπορικά δίκτυα.

Ειναι ενδιαφερον το πως ξεκινησε ολη η ιδεα του ιντερνετ ως ενα πολεμικο εργαλειο των ΗΠΑ και εφτασε να εναι σημερα ενα σημαντικοτατο κομματι της ζωης μας. Τοσο σημαντικο που πλεον επεμβαινει αμεσα, πλεον, και στην προσωπικη μας ζωη.
Τα διαφορα "κοινωνικα δικτυα" που εχουν κανει την εμφανιση τους τα τελευταια, τουλαχιστον, 6-7 χρονια πηραν την θεση απο τους IRC και παει λεγοντας, εξελισσοντας ετσι το διαδικτυο αλλα και την επιρροη πανω μας. Δεν ειναι λιγα τα γνωστα συμβαντα απολυσης εργαζομενου απο καποια εταιρια λογω δημοσιευσεων στο facebook και στο twitter. Ενω παραλληλα κι εμεις οι ιδιοι σκεφτομαστε υπερβολικα την εικονα που θελουμε να περασουμε στους "φιλους" μας, ειτε αυτοι ειναι πραγματικοι φιλοι, ειτε εργοδοτες, ειτε αγνωστοι.
"Εχω facebook αρα υπαρχω"

Η αληθεια ειναι οτι πολλα εχουν αλλαξει τα τελευταια χρονια. Πλεον οταν γνωρισεις εναν ανθρωπο το πρωτο πραγμα που θα ακουσεις ειναι "εχεις facebook". Δεν ξερω κατα ποσο ειναι σωστο η λαθος μια ολοκληρη γενια να εχει προσκοληθει τοσο πολυ με μια σελιδα στο ιντερνετ που να την εχει κανει καθημερινο, αναποσπαστο κομματι της ζωης της και να αξαρτωνται οι προσωπικες της σχεσεις απ αυτο. Ταυτοχρονα το image και οι κινησεις σου σ αυτες τις σελιδες παιζει κι αυτο τον ρολο του. Ειναι αξιοθαυμαστο το πως ενα σχολιο σου μπορει να δημιουργησει απιστευτες αντιδρασεις και παρεξηγησεις. Πλεον το τι κανεις στο ιντερνετ και sto facebook εχει αμεση επιδραση και στην πραγματικοτητα και αυτο σιγουρα δεν ειναι καλο.
Απ την αλλη ομως καταλαβαινουμε σιγα σιγα την δυναμη και την αξια του διαδικτυου.  Την σημασια να μεινει αυτο το μεσο ελευθερο για ολους. Την σημασια να προσπαθησουμε να εχει ολος ο κοσμος ελευθερα προσβαση σ αυτο.   Γιατι κακα τα ψεμματα στην κοινωνια που ζουμε, στο βομβαρδισμο που δεχομαστε καθε μερα ο μονος τροπος για να ενημερωθουμε, για να πουμε αυτο που θελουμε χωρις λογοκρισιες, για να νιωσουμε πραγματικα ελευθεροι ειναι μεσα απο το διαδικτυο.
Την αξια αυτη του διαδικτυου την εχουν καταλαβει διαφορες ομαδες χρηστων οπως οι anonymous, το wikileaks και διαφοροι "hacktivists", που αξιοποιωντας αυτη την δυναμη μπορουν και πραγματοποιουν σοβαρα "χτυπηματα" στους στοχους τους.  Ενας νοημων ανθρωπος μπορει αμεσα να καταλαβει οτι το διαδικτυο ειναι η απαντηση στις επιθεσεις της κρατικης-και οχι μονο- βιας. Η ενημερωση, η ελευθερια λογου που προσφερει, η οργανωση (οποιαδηποτε οργανωση) που μπορει να γινει απο τον διαμοιρασμο των πληροφοριων μπορουν να αποτελεσουν την βαση οποιασδηποτε κινησης για αλλαγη. Ακομα και μεσα απο το facebook και το twitter η κυκλοφορια των πληροφοριων μπορει να γινει ικανοποιητικα και σε ευρεια κλιμακα και να πετυχει καποιους στοχους.
Οπως ομως ειναι λογικο, αυτη η δυναμη του ιντερνετ δεν εχει μεινει απαρατηρητη και αναπαντητη απο την εξουσια. Πολλες χωρες ανοιχτα αποκλειουν σελιδες με "επικινδυνο", για τους πολιτες τους, περιεχομενο, ενω τωρα τελευταια εχει μπει στο στοχαστρο η ανωνυμια των blogs. Οι επιθεσεις που δεχεται το wikileaks και ο ιδρυτης του φανερωνουν τον φοβο που προκαλουν οι hacktivists στην εξουσια λογω των πολιτικων σκανδαλων που βγαινουν στην φορα. Απο την δημιουργια του μεχρι και σημερα το wikileaks εξεθεσε τοσο πολυ τις ηγεσιες των ΗΠΑ (και αλλων χωρων) ετσι ωστε αυτη τη στιγμη ο Julian Assange να βρισκετε, ισως, και στην πρωτη θεση της blacklist των ΗΠΑ και να εχει βαπτιστει ως τρομοκρατης-βιαστης, πονταροντας ετσι στο αναπτυγμενο αισθημα τρομολαγνειας-φοβιας. Παραλληλα πολλοι "ασιμοι" bloggers εχουν δεχτει μηνυσεις απο "θιγομενους" (βλ. φιμοτρο), εκλεισαν οι λογαριασμοι τους, ή δεχτηκαν "επισκεψεις" λογω "επικινδυνου" περιεχομενου.
Ειναι σημαντικο να συνειδητοποιησει κανεις για ποιο λογο οι διαφοροι εξουσιαστες φοβουνται αυτη την ελευθερια. Ειναι αυτη η (πραγματικη)ελευθερια που καποια στιγμη θα τους ριξει απο τις καρεκλες τους.
Αν ολοι παρουμε χαμπαρι τι μπορει να μας προσφερει το ιντερνετ θα δουμε πως το μονο που χρειαζομαστε για να ανατρεψουμε την ολη-μιζερη-κατασταση του κοσμου μας ειναι η εξυπναδα, η εφευρετικοτητα και μια συνδεση στο ιντερνετ. Ας μην αφησουμε κανεναν να μας φιμωσει κι εκει...

Y.γ. Γνωριζοντας την δυναμη του ιντερνετ ειναι αυτονοητο οτι πρεπει να λαβουμε μετρα για να εξασφαλισουμε την ανωνυμια μας για λογους ασφαλειας κυριως. Κανεις δεν πρεπει να βγαζει στην φορα τα στοιχεια του, ειδικα οταν ο καθενας εχει προσβαση σ αυτα. Σε πολλους δεν αρεσουν αυτα που γραφουμε και η τρελα που επικρατει εκει εξω σε συνδιασμο με ανυπαρκτη παιδεια καθως και την λογικη της ελευθεριας του λογου μονο σ αυτα που πιστευω "εγω"μπορει να μας φερουν σε επικινδυνες καταστασεις.  Ας μην ξεχναμε ομως κι εμεις την ελευθερια του λογου και οτι ο καθενας εχει το δικαιωμα να λεει αυτα που πιστευει. Ας εχουμε στο μυαλο μας την φραση του Βολταιρου "Δεν συμφωνω ουτε με μια λεξη απο οσα λες, αλλα θα υπερασπιζομαι και με τη ζωη μου ακομα το δικαιωμα σου ελευθερα να λες οσα πιστευεις", αυτη ειναι και η λογικη του ιντερνετ.

Περισσοτερα για τους anonymous εδω κι εδω
Περισσοτερα για το wikileaks εδω και στην σελιδα http://wikileaks.ch/

Η ανωνυμια και παλι στο στοχαστρο...

Εχει καταντησει κουραστικο πλεον, καθε φορα που θιγεται καποιος δημοσιογραφος η καποιο δημοσιο προσωπο, η δολοφονειται καποιος απο τους παραπανω (και τυχαια) εχει καποια σχεση με blog η κυβερνηση ασχολειται με το θεμα της ανωνυμιας των μπλογκ.
http://www.topontiki.gr/article/15356
Συμφωνα και με το αρθρο απο το ποντικι, η κυβερνηση σκεφτεται σοβαρα να καταθεσει νομοθετικο πλαισιο για τα μπλογκ για την υποχρεωτικη αναφορα του ιδιοκτητη τους ετσι ωστε αν καποιος θιχθει να μπορεσει να ασκησει τα νομιμα μεσα για την τιμωρια του μπλογκερ.
Εδω να σημειωσουμε οτι με εισαγγελικη αποφαση η/και με προσφυγη στην διωξη ηλ. εγκληματος ο ιδιοκτητης ενος site-blog μπορει να ανιχνευτει απο τα ιχνει που αφηνει (ip). Οπως επισης οτι και το worldpress και η google δεν θα κατσουν να αλλαξουν τους ορους τους για την χωρα μας (σ.σ. οτι και οι 2 υπακουν στους νομους των ΗΠΑ οπου η ελ. του λογου ειναι συνταγματικο δικαιωμα χωρις "αλλα").
Πριν μπουμε λοιπον στον κοπο να συζητησουμε για τα υπερ και τα κατα, οπως επισης και για ελευθερια λογου (που το εχουμε αναλυσει αρκετες φορες) να σκεφτουμε λιγο τα παραπανω και τον λογο που πραγματικα η κυβερνηση θελει να προχωρησει σ αυτο το νομοσχεδιο.

Ενα πολυ ωραιο βιντεο για την εκπαιδευση

Οταν οι ιδεες και τα επιχειρηματα συντανε το χιουμορ το αποτελεσμα ειναι απλα εκπληκτικο... Απολαυστε

Η επανασταση στην λιβυη και το πατημα της ουασινγκτον

Πριν πολλα χρονια μολις ο Κανταφι ειχε αναλαβει την εξουσια, ειχε εναντιωθει στους αμερικανους για το θεμα του πετρελαιου. Οι αμερικανοι το πηραν στραβα και αρχισαν τις εχθροπραξειες εναντιων της λιβυης με βομβαρδισμους και επιδρομες. Ο Κανταφι μετα απο λιγο καιρο αναγκαστηκε να υποκυψει και να συμφωνησει με τους αμερικανους. Οι ιδιοι οι αμερικανοι, με μια στροφη 180 μοιρων, απο το μισος στην αγαπη, επλεκαν το εγκωμιο του και εχτιζαν καλες σχεσεις μαζι του. Η σχεση αυτη κρατησε χρονια, μεχρι που ηρθε η επανασταση ντομινο στην τυνησια και εφτασε στην λιβυη αμεσως μετα την αιγυπτο.
Βλεποντας οι αμερικανοι το πετρελαιο να εχει ανοδικη πορεια λογω των ταραχων, αποφασισε απο την μια στιγμη στην αλλη να θεωρησει τον Κανταφι επικινδυνο και εγκληματια κατα της ανθρωποτητας. Εδω πρεπει να αναφερω οτι στις προηγουμενες 2 εξεγερσεις οι ΗΠΑ ειχαν μια τελειως ουδετερη σταση. Το οτι ο Κανταφι ειναι επικινδυνος δεν το αμφισβητει κανεις. Το οτι ειναι φονιας 6000 και πλεον ανθρωπων (ειτε "φιλων" του ειτε αντικυβερνητικων) επισης. Αυτο ομως που αμφισβητειται ειναι το ξαφνικο ενδιαφερον των ΗΠΑ, της Αγγλιας και της Αυστραλιας για την κατασταση στην περιοχη. Ποσο μαλλον οταν γνωριζουμε την εξωτερικη πολιτικη των δυο πρωτων οσον αφορα τις χωρες πλουσιες σε πετρελαια.
Σημασια εχει εδω και παλι η προπαγανδα του προεδρου Ομπαμα αλλα και των ομολογων του στις υπολοιπες χωρες-μελη του ΝΑΤΟ που προσπαθουν να χτισουν ενα κλιμα (λαικιστικης)αλληλεγγυης προς τον λαο της λιβυης. Οι δακρυβρεχτες ομιλιες τους φαινεται να πιανουν τοπο αφου ηδη εχει αρχισει να υλοποιειται το σχεδιο για την παρακολουθηση της λιβυης και την μετεπειτα στρατιωτικη επεμβαση, η οποια μαλιστα ενδεχεται να πραγματοποιηθει απο την κρητη.
Σ αυτο το σημειο πρεπει να αναφερω οτι η επανασταση του λαου στην λιβυη, μπορει απο καποιους να θεωρηθει προβοκατορικη διοτι ισως να μην ειναι καθολου τυχαιο το timing της εξεγερσης αμεσως μετα την αποφαση του Κανταφι να σκληρυνει την σταση του προς τις ΗΠΑ. Απο την αλλη ομως ο ιδιος ο λαος ειχε φτασει στα ορια του και οπως ειπα και πιο πανω, αλλα και σε προηγουμενα ποστ, η εξεγερση ηταν αναμενομενη λογω της καταστασης στην περιοχη. Δεν μπορω να ξερω τι απο τα δυο ισχυει αλλα οι πιθανοτητες ειναι με το μερος του λαου που δεν αντεχει αλλο και αντιδραει. Επισης πολυ απλα μπορει να συμβαινουν και τα δυο. Ειναι τουλαχιστον περιεργο σε μια χωρα που εξεγειρεται να υπαρχουν τοσοι φιλοκυβερνητικοι (σαφως λιγοτεροι απο τους αντικυβερνητικους αλλα παιζουν μεγαλο ρολο στις μαχες μαζι με τις ενοπλες δυναμεις του στρατου εναντιων των εξεγερμενων) και τοσοι αντικυβερνητικοι, οταν σε ολη την υπολοιπη περιοχη η κατασταση, πριν τις εξεγερσεις, ηταν παρομοια με της λιβυης. Βεβαια, εδω παιζει ρολο και το θεμα των φυλων. Στην λιβυη υπαρχουν περιπου 140 διαφορετικες φυλες, οι οποιες στην πλειοψηφια τους ειναι εναντιων του καθεστωτος, διοτι κι αυτο ηταν εναντιων τους, ενω οι υπολοιπες ειναι στο πλευρο του Κανταφι. Πολλες απο τις αντιπολιτευομενες φυλες εχουν και υποστηριξη απο εξω (π.χ. αιγυπτο) και αυτο τους δινει το πλεονεκτημα στην μαχη με το καθεστως. Απ αυτο και μονο φαινεται οτι η λιβυη δεν εχει την αναγκη των ΗΠΑ ουτε και κανενος αλλου.

Οπως και να εχει ομως οι ΗΠΑ βρηκαν το πατημα που ηθελαν, αλλα και να μην το εβρισκαν θα το δημιουργουσαν με καποιο τροπο. Η διψα για πετρελαιο δεν κρυβεται και δυστυχως η διαφορα Ομπαμα-Μπους τελικα δεν ειναι τοσο μεγαλη. Το θεμα ειναι τι κανουμε εμεις, αν θα βγουμε στους δρομους (και κυριως οι αμερικανοι, οπως εγινε στον πολεμο του βιετναμ και, λιγοτερο, του Ιρακ) η αν θα μεινουμε αμετοχοι? Και απο την αλλη, ο στρατος του Ομπαμα-ΝΑΤΟ θα δεχτει να μπει με το ετσι θελω σε μια χωρα για να ικανοποιησει το συμφερον του προεδρου του η θα αντιδρασει οπως στο βιετναμ (εστω και λιγο καθυστερημενα) και οι φανταροι θα ριχνουν χειροβομβιδες στα αντισκηνα των ανωτερων τους? Δυστυχως η προσφατη ιστορια δειχνει οτι θα επικρατησει η πρωτη περιπτωση αφου ακομα και τωρα ενα μεγαλο μερος της κοινωνιας των ΗΠΑ αλλα και των στρατιωτων που βρεθηκαν στο Ιρακ αρνειται να δει την αληθεια και τασσεται υπερ του πολεμου κατα της "τρομοκρατιας".

Θα δειξει...

Υ.Γ. Καποιοι ανθρωποι πεθαινουν για να ζησουν καλυτερα. Αποφασισαν μονοι τους να αλλαξουν το μελλον τους και πολλους, σ αυτη την χωρα που λεγεται ελλαντα, τους ενδιαφερει μονο πως θα αποτραπει το κυμα μεταναστων απ αυτες τις χωρες προς τα εδω. Συγχαρητηρια για τις ασχολιες σας.

Οι 300 της Υπατιας...

Καποτε, αρκετα χρονια πριν, ο Λεωνιδας με τους δικους του 300 αρνηθηκε να εγκαταληψει τις θερμοπυλες παρα την σιγουρη ηττα. Πολεμησαν ολοι, μαζι μαζι με 400 θεσπιεις και 400 θηβαιους, για να μην παραδωσουν ετσι ευκολα τη μαχη στους περσες. Ετσι τουλαχιστον μας λεει η ιστορια.
Τωρα η ιστορια επαναλαμβανεται μονο που αντι για 300 σπαρτιατες εχουμε 300 μεταναστες, που αντι στις θερμοπυλες ηταν κλεισμενοι στην νομικη και τωρα στην υπατια, με αντιμετωπους το ελ. κρατος, την Ε.Ε., τους "αγανακτισμενους πολιτες" και τον φοβο της απελασης στα κολαστηρια που δημιουργησαν ΗΠΑ και Ε.Ε. στις χωρες τους. Ανιση η μαχη σιγουρα αλλα εστω και με το μοναδικο τους οπλο-την απεργια πεινας-θα προσπαθησουν να αποκτησουν αυτο που τοσο πολυ τους αξιζει,τη μονιμη παραμονη τους  στη χωρα, στη χωρα που τα τελευταια 10 χρονια ζουν κι εργαζονται, στη χωρα που ρισκαραν τη ζωη τους να μπουν για ενα καλυτερο αυριο. Το αν θα κερδιθει η μαχη θα φανει στην πορεια, σιγουρα ομως αυτη η μαχη αντιπροσωπευει την καθε μαχη που δινουν οι μεταναστες στην χωρα μας για να επιβιωσουν. Ειναι μια μαχη που πρεπει να κερδιθει για να δειξει, μαζι με ολες τις αλλες, οτι ο λαος εχει το πανω χερι. Οτι οι πολιτες αυτου του κοσμου εχουν δικαιωμα να ζησουν οπου θελουν, με ασφαλεια και αξιοπρεπεια.

Αλληλεγγυη και συμπαρασταση στους 300 απεργους πεινας...

Υ.γ. Το οτι κατα δεκαδες πλεον οι μεταναστες μεταφερονται στο νοσοκομειο, με προβληματα υγειας απο την απεργια πεινας, δειχνει πως αυτο το κρατος εκτελει τις εντολες που πηρε απο την Ε.Ε. και ποσο πολυ την φοβαται, περαν της απανθρωπιας του. Ας μην ξεχναμε οτι μολις ενας μεταναστης παρει ιθαγενεια η αδεια παραμονης, τοτε μπορει να παει οπου θελει ελευθερα μεσα στην Ε.Ε., κατι που τα υπολοιπα κρατη μελη δεν θελουν, γι αυτο και απαγορευουν την μαζικη νομιμοποιηση μεταναστων (λες και εχουμε δωσει την δυναμη σε καποιον να κρινει ποιος ανθρωπος ειναι λαθραιος και ποιος οχι και να κρινει παραλληλα που θα ζησει). Αυτη η συμπεριφορα ειναι ισως το χειροτερο ειδος ρατσισμου.

Μετα τον Μουμπαρακ τι?

Ημερες ελευθεριας απολαμβανουν στην αιγυπτο μετα την μεγαλη του επιτυχια να ριξουν το καθεστως Μουμπαρακ. Τι θα γινει ομως απο δω και περα?
Απο τη στιγμη που ο Μουμπαρακ δηλωσε παραιτηση ενα ερωτημα εχουμε ολοι. Μετα τον Μουμπαρακ τι? Ο στρατος "εγγυαται" την ασφαλεια του λαου μεχρι τις εκλογες. Οι εκλογες ειχε πει ο Χοσνι Μουμπαρακ θα γινουν τον σεπτεμβρη, δηλαδη σε 6 και κατι μηνες. Μεχρι τοτε ομως τι θα γινει? Ο στρατος θα αναλαβει την "ταξη και ασφαλεια"? Και αν ναι τι σημαινει αυτο, στρατιωτικος νομος η απλα την θεση της αστυνομιας και της κυβερνησης θα παρει ο στρατος?
Και εδω ερχεται ενα ακομα ερωτημα. Οταν θα φτασουν οι αιγυπτιοι στις καλπες τι θα αποφασισουν? Ο στρατος απο ενα σημειο και μετα κατα τη διαρκεια της εξεγερσης πηρε το μερος του λαου. Προφανως τον θελει με το μερος τους για να μπορει να εχει μερος στις αποφασεις η ακομα και να διαμορφωνει αποψεις. Απο την αλλη η επικρατεστερη επιλογη φαινεται να ειναι οι "αδερφοι μουσουλμανοι", που περαν του λαικισμου τους την περιοδο της εξεγερσης, φαινεται να μην ειναι και τοσο διαφορετικοι απο τον Μουμπαρακ και οπως ακουγεται εχουν κι αυτοι καποιες επαφες με την δυση. Βεβαια θα μου πειτε οτι ο Ομπαμα και καποιοι αλλοι εκδηλωσαν τον "φοβο" τους για το ενδεχομενο αναληψης της ηγεσιας απο τους Αδερφους μουσουλμανους, αλλα ας μην ξεχναμε οτι καπως πρεπει να συντηρηθει κι αυτη η ισλαμοφοβια που επικρατει τα τελευταια χρονια-δεκαετιες στις ΗΠΑ και οχι μονο.
Οπως και να ΄χει οι αιγυπτιοι πρεπει να προσεξουν, να μην πεσουν στην παγιδα κανενος που θα τους φερει πισω στις μερες πριν την εξεγερση. Καλο θα ειναι να θυμουνται αυτες τις μερες, οχι μονο για τους νεκρους που πρεπει να τιμησουν αλλα και για την αξια και σημασια του αγωνα τους. Το ιδιο ισχυει και για τους τυνησιους. Δεν πρεπει να πεσουν στην παγιδα του στρατου αλλα και κανενος αλλου.