Ολοι μαθαμε τα αποτελεσματα των Ευρωεκλογων και ειδαμε με εκπληξη το ΛΑ.Ο.Σ. να ανεβαινει αρκετα ψηλα απειλωντας ακομα και το ΚΚΕ φτανοντας να βρισκεται στην βορεια Ελλαδα σαν τριτη δυναμη. Ολοι ξερουμε τις ιδεες και τους στοχους που θελει να πετυχει το συγκεκριμενο κομμα και, για μενα τουλαχιστον, ειναι απαρχαιομενα, ειδικα για την συγχρονη Ευρωπη που θελει και πρεπει να βγει απο τον συντηριτισμο. Δυστυχως αυτο το φαινομενο δν εχει παρατηρηθει μονο στην Ελλαδα, αλλα και σε αλλες χωρες της ευρωπης οπου εκλεχθηκαν κομματα με αντιισλαμικο, κυριως, χαρακτηρα.
Δηλαδη υπαρχει ενας μεγαλος και ορατος κινδυνος να οδηγηθουμε σε μια ευρωπη η οποια αντι να γινεται πιο συγχρονη θα γινεται πιο συντηριτικη και πιο ρατσιστικη. Αυτο σημαινει καταπατηση ανθρωπινων δικαιωματων και αλλαγη στοχων και προσπαθειων λυσης σημαντικοτερων προβληματων οπως αυτο του περιβαλλοντος. Ο ιδιος ο Θανασης Πλευρης (ενας εκ των ευρωβουλευτων του ΛΑΟΣ) ανακοινωσε οτι θα ασχοληθει με το θεμα της μεταναστευσης, που σημαινει οτι (μαλλον) θα γυρισει την πλατη σε σημαντικοτερα προβληματα. Δεν μπορω να διανοηθω οτι υπαρχουν ανθρωποι που πιστευουν οτι το κυριαρχο προβλημα ειναι το μεταναστευτικο και οτι αν λυθει θα λυθουν και ολα τα προβληματα της ελλαδας.
Δευτέρα 8 Ιουνίου 2009
Δευτέρα 25 Μαΐου 2009
Χρυση αυγη...
Κομματι απο το wikipedia
Τελικα μηπως οι πραγματικοι εχθροι της Ελλαδας ειναι αυτοι οι δηθεν σωτηρες-φασιστομουτρα-νεοναζι και οχι οι μεταναστες που απλα ζητουν καλυτερες συνθηκες ζωης? Μερικες φορες δεν σκεφτομαστε οτι υπαρχουν και πολλοι Ελληνες που εφυγαν μεταναστες για τον ιδιο ακριβως λογο.
Γνωστοι Υποστηρικτες του Φασισμου στην Ελλαδα (πλην του ΛΑ.Ο.Σ)
1 Μιχαλολιακος
Προεδρος της Χρυσης Αυγης. Απειλησε δημοσια τον παρουσιαστη των ειδησεων του Αλτερ οτι αν δεν τον βγαλει στον αερα θα χρειαστει σωματοφυλακες.
2 Κωστας ΠλευρηςΔικηγορος, πατερας του "καταδρομεα" πλευρη. Γνωστο φασιστομουτρο, βγηκε και ειπε οτι δεν σεβεται τους ξενους και αποκαλεσε τους μαλλιαδες "κυριες".
«Ιστορία
Τον Δεκέμβριο του 1980 εκδίδεται το πρώτο τεύχος του περιοδικού «Χρυσή Αυγή». Το 1983 η «Χρυσή Αυγή» αναστέλλει προσωρινά την έκδοσή της για να επανέλθει λίγους μήνες μετά το 1984. Τον Ιανουάριο του 1993 αρχίζει η πολιτική δράση της ως κόμμα, με την έκδοση της ομωνύμου εφημερίδας.
Το 1994 μέλη της οργάνωσης πολεμούν ως εθελοντές στο πλευρό των Σέρβων της Βοσνίας. Η δράση τους αυτή δεν προβάλλεται και δεν αντιμετωπίζεται θετικά από την ηγεσία της οργάνωσης, ενώ αργότερα όλοι τους έρχονται για διαφορετικούς λόγους σε ρήξη με την ηγεσία της οργάνωσης και αποχωρούν. Από την εποχή της ίδρυσης της οργάνωσης έχουν αποχωρήσει από αυτή το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό των εκάστοτε μελών της όπως και τα περισσότερα από τα πρώτα της ηγετικά στελέχη.
Τον Δεκέμβριο του 2005, ο γενικός γραμματέας της Χρυσής Αυγής Ν.Γ. Μιχαλολιάκος ανακοίνωσε την παύση των αυτόνομων πολιτικών δραστηριοτήτων της οργάνωσης.
Η Χρυσή Αυγή, κατά τα χρόνια της δράσης της, υπήρξε εκφραστής της νεοναζιστικής ιδεολογίας, προπαγανδίζοντας την ανωτερότητα του ελληνικού έθνους και της λευκής φυλής. Σε φύλλα της εφημερίδας έχει πολλές φορές αναφερθεί ως ιδεολογία της οργάνωσης ο εθνικοσοσιαλισμός.
Η Χ.Α. υπήρξε ιδρυτής του εθνικιστικού κόμματος «Πατριωτική Συμμαχία», η ενίσχυση του οποίου υπονοείται πως είναι ο λόγος παύσης της πολιτικής της δραστηριότητας. Τον Μάρτιο του 2007, τα μέλη και η ηγεσία της Χ.Α. απέσυραν την υποστήριξή τους στην Πατριωτική Συμμαχία, η οποία με την σειρά της οδηγήθηκε σε αναστολή κάθε δραστηριότητάς της. Ισχυρίστηκαν πως η Πατριωτική Συμμαχία ξεκίνησε σαν ένας εθνικιστικός φορέας και πως τελικά η συνεργασία με διάφορες προσωπικότητες άσχετες μέχρι εκείνη την στιγμή με την Χ.Α., οδήγησαν στην εξαγωγή ενός θολού ιδεολογικοπολιτικού τοπίου, το οποίο έπρεπε να παύσει.
Τον ίδιο μήνα η Χ.Α. πραγματοποίησε το 6ο της συνέδριο.
Μέλη της, τέλος, τον Ιούνιο του 2007 συμμετείχαν στην πρώτη πανευρωπαϊκή εθνικιστική κινητοποίηση εναντίον της συνόδου των G8 στη Γερμανία, στο πλευρό του NPD κι άλλων νεοναζιστικών οργανώσεων.
Κριτική
Αν και πρόκειται για νόμιμο πολιτικό κόμμα, η Χ.Α. έχει πολλές φορές ταυτιστεί με ρατσιστικές επιθέσεις εναντίον μεταναστών, καθώς και μέλη αριστερών και αναρχικών οργανώσεων. Επίσης έχει κατηγορηθεί ότι έχει στενές σχέσεις με την Αστυνομία, που της εξασφαλίζουν ατιμωρησία.
Το ηγετικό μέλος της Χ.Α. Αντώνης Ανδρουτσόπουλος, γνωστός με το ψευδώνυμο «Περίανδρος», ήταν για 4 χρόνια καταζητούμενος από τις ελληνικές αρχές, κατηγορούμενος για τη δολοφονική επίθεση εναντίον των φοιτητών Δημήτρη Κουσουρή και Ηλία Φωτιάδη και του τότε αδιόριστου εκπαιδευτικού Γιάννη Καραμπατσόλη. Η επίθεση είχε στόχο τη δολοφονία του Δημήτρη Κουσουρή, μέλους τότε της συντονιστικής επιτροπής κατάληψης της Φιλοσοφικής και του Κ.Σ. της ΕΦΕΕ και στελέχους της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση. Στις 13 Σεπτεμβρίου 2005, ο «Περίανδρος» παραδόθηκε στις αρχές. Στις Σεπτεμβρίου 2006, ο «Περίανδρος» καταδικάστηκε ομόφωνα για τις τρεις απόπειρες ανθρωποκτονίας σε 21 χρόνια φυλάκισης χωρίς αναστολή Μέλη της οργάνωσης βρέθηκαν στον χώρο των δικαστηρίων για να του συμπαρασταθούν. Στις 12 Μαρτίου 2009, αφού η υπόθεση πήγε στο Εφετείο και άλλαξε το κατηγορητήριο σε μία μόνο απόπειρα ανθρωποκτονίας, η ποινή του μειώθηκε στα 12 χρόνια.
Σύμφωνα επίσης με δημοσιεύματα του Τύπου, στις 24 Οκτωβρίου 2007 μέλη της Χ.Α. μαχαίρωσαν στα πόδια φοιτητή του Πανεπιστημίου της Αθήνας, με αφορμή σχόλιο του τελευταίου για τα πολιτικά συνθήματα που έγραφαν τα μέλη της Χ.Α. στους χώρους της πανεπιστημιούπολης του Ζωγράφου.
Εκδηλώσεις συμπαράστασης στον «Περίανδρο» έγιναν και την 31η Ιανουαρίου του 2007 κατά την διάρκεια της ετήσιας εκδήλωσης της «Επιτροπής Εθνικής Μνήμης», έπ' ευκαιρίας της επετείου της ελληνοτουρκικής κρίσης των Ιμίων. Η Χρυσή Αυγή οργανώνει εκδήλωση και πορεία γι' αυτή, κάθε χρόνο από το 1996. Κατά τη διάρκεια της πορείας που πραγματοποιήθηκε το 2008 μέλη της Χ.Α. συνεπλάκησαν με άτομα που ανήκουν στον αντιεξουσιαστικό χώρο. Τα μέλη της Χ.Α. κατηγορήθηκαν ότι, με την ανοχή της Ελληνικής αστυνομίας, μαχαίρωσαν δυο διαδηλωτές και χτύπησαν άλλους δυο στο κεφάλι.
Πολλές οργανώσεις, πολιτικές και φοιτητικές νεολαίες και πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα έχουν στο παρελθόν καταδικάσει ενέργειες που αποδίδονται στη Χρυσή Αυγή και έχουν απαιτήσει, σύμφωνα με τη Διεθνή Αντιρατσιστική Σύμβαση η οποία έχει υπογράψει και κυρώσει η Ελλάδα με το Νομοθετικό Διάταγμα 494/1970 (ΦΕΚ Α΄, 77, 3 Απριλίου 1970), το κλείσιμο των γραφείων της, ζητώντας από το ελληνικό κράτος να την κηρύξει παράνομη.
Μερικές από επιθέσεις που αποδίδονται στη Χρυσή Αυγή:
1. Στις 7 Απριλίου 1996 10 μέλη της πολιτικής οργάνωσης ΟΣΕ (Οργάνωση Σοσιαλιστική Επανάσταση) δέχθηκαν επίθεση στην Κυψέλη την ώρα που διένειμαν την εφημερίδα τους «Εργατική Αλληλεγγύη» και έντυπα για τριήμερο συζήτησης που διοργάνωσε η οργάνωση. Σε μικρή απόσταση από τον τόπο της επίθεσης, βρίσκονταν τα γραφεία της Χρυσής Αυγής. Η ΟΣΕ κατάγγειλε με ανακοίνωσή της ότι οι επιτιθέμενοι ήταν «νεοναζί μέλη της Χρυσής Αυγής». Πέντε από τα μέλη της ΟΣΕ μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο.
2. Στις αρχές του Σεπτέμβρη του 1996, στα Χανιά, δύο Ελληνοπόντιοι και ένας Βορειοηπειρώτης δέχθηκαν επίθεση. Το γεγονός κατάγγειλε με ανακοίνωσή της στις 11/9, η Πανελλήνια Αγωνιστική Μαθητική Κίνηση (ΠΑΜΚ) Χανίων – μαθητική κίνηση της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ. Στην ανακοίνωση επισημαίνεται ότι πρόκειται για μέλη της εθνικής-ρατσιστικής οργάνωσης «Χρυσή Αυγή» τα οποία μετά την επίθεση άφησαν σε διπλανό τοίχο την ταυτότητά τους.
3. Στις 31 Ιανουαρίου 1997, δύο μέλη της αριστερής οργάνωσης ΟΑΚΚΕ (Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ) δέχθηκαν επίθεση από μέλη της «Χρυσής Αυγής». Την επίθεση κατάγγειλε με ανακοίνωση Τύπου η ΟΑΚΚΕ. Τα μέλη της που τραυματίστηκαν και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο ήταν οι Γ. Ιωαννίδης, εργάτης στη Ζώνη Περάματος και Π. Γουρνάς, μαθητής, οι οποίοι κολλούσαν αφίσες εναντίον των αγροτικών μπλόκων. Την επίθεση κατάγγειλαν με ψηφίσματα ο Δήμος Κερατσινίου και ο Δήμος Δραπετσώνας με ονομαστική αναφορά στους «φασίστες της Χρ. Αυγής».
4. Στις ευρωεκλογές του 1996 μέλη της Χρυσής Αυγής έσπασαν το περίπτερο του εκλογικού συνδυασμού ΟΑΚΚΕ-«Ουράνιου Τόξου» το οποίο είχε στηθεί στην Ομόνοια.
5. Στις 24 Ιανουαρίου 1998, στις 7.30 ο 34χρονος μεταφραστής και μέλος του συγκροτήματος Last Drive δέχθηκε επίθεση από τρεις ναζιστές που τον χτύπησαν με σιδερόβεργα στο πρόσωπο. Όταν αυτός έπεσε στο πεζοδρόμιο άρχισαν να χτυπούν με μανία το κεφάλι του στο μάρμαρο μπροστά στα μάτια δεκάδων θεατών. Ακόμα και όταν ο Α.Κ. κατάφερε και σύρθηκε στην είσοδο ενός καταστήματος για να γλυτώσει από τη δολοφονική επίθεση, αυτοί μπήκαν μέσα και συνέχισαν να τον χτυπούν μπροστά σε μια υπάλληλο. Ύστερα οι τρεις μπήκαν στην πολυκατοικία της 3ης Σεπτεμβρίου όπου στεγάζονται τα γραφεία της Χρυσής Αυγής. Τα στοιχεία αυτά προέρχονται από τη μαρτυρία του ίδιου του Α. Καλοφωληά και μαρτυρίες αυτόπτων.
6. Στις 24 Φεβρουαρίου, στις 9 το πρωί στην πλατεία Ομονοίας μία ομάδα ναζιστών της Χρυσής Αυγής ξυλοκόπησε τον 25χρονο Αλβανό Αρμούτ Α. Οι ναζιστές υποχρέωσαν το θύμα να διαβάζει φωναχτά δημοσίευμα απογευματινής εφημερίδας που κατήγγειλε τη δράση τους. Όπως κατάγγειλε το θύμα στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 29/3: «Προχωρούσα στην Ομόνοια, όταν με σταμάτησαν 4 άτομα με ξυρισμένα κεφάλια και στρατιωτικό ντύσιμο. Κρατούσαν στα χέρια τους μια εφημερίδα. “Ξέρεις να διαβάζεις σκουλήκι Αλβανέ;” μου είπαν, κι άρχισαν να με δέρνουν. Με χτυπούσαν περίπου 10 λεπτά και κάθε τόσο με υποχρέωναν να διαβάζω δυνατά τους τίτλους: “Οπαδοί της Χρυσής Αυγής ξυλοκοπούν συστηματικά αλλοδαπούς” ή το αυγό του φιδιού έχει ήδη εκκολαφθεί στην Ελλάδα”. Έτσι έμαθα από πρώτο χέρι, ποιοι με δέρνανε και γιατί».
Η Χ.Α. κατά καιρούς συγκρούστηκε επίσης με κόμματα και οργανώσεις που ανήκουν στον εθνικιστικό πολιτικό χώρο, όπως ο Κ. Πλεύρης και το κόμμα του «Πρώτη Γραμμή», ο Μ. Βορίδης και το κόμμα του Ελληνικό Μέτωπο, ο Γεώργιος Καρατζαφέρης και το κόμμα του «ΛΑ.Ο.Σ.»»
Οι πολιτικες αποψεις και πεποιθησεις του καθενα ειναι σεβαστες και δν πρεπει να τις κατακρινουμε. Ομως και αυτοι πρεπει να δεχονται και να σεβονται τις αποψεις των αλλων.
Δυστυχως ομως επειδη δν συμφερει μερικους να ακουστουν δημοκρατικες αποψεις χρησιμοποιουν αθεμιτους τροπους (κατα κυριο λογο δολοφονικες επιθεσεις) για να "σιγησουν" τις αντιθετες αποψεις.Τελικα μηπως οι πραγματικοι εχθροι της Ελλαδας ειναι αυτοι οι δηθεν σωτηρες-φασιστομουτρα-νεοναζι και οχι οι μεταναστες που απλα ζητουν καλυτερες συνθηκες ζωης? Μερικες φορες δεν σκεφτομαστε οτι υπαρχουν και πολλοι Ελληνες που εφυγαν μεταναστες για τον ιδιο ακριβως λογο.
Γνωστοι Υποστηρικτες του Φασισμου στην Ελλαδα (πλην του ΛΑ.Ο.Σ)
Προεδρος της Χρυσης Αυγης. Απειλησε δημοσια τον παρουσιαστη των ειδησεων του Αλτερ οτι αν δεν τον βγαλει στον αερα θα χρειαστει σωματοφυλακες.
2 Κωστας ΠλευρηςΔικηγορος, πατερας του "καταδρομεα" πλευρη. Γνωστο φασιστομουτρο, βγηκε και ειπε οτι δεν σεβεται τους ξενους και αποκαλεσε τους μαλλιαδες "κυριες".3 Θανασης πλευρης, γνωστος και ως καταδρομεας, το καμαρι των Ειδικων δυναμεων. Τα λογια ειναι περιττα
Παρουσιαστης στο καναλι του Καρατζαφερη.
Ναι επιτιδες τους εχω στα αριστερα...
Και ερχομαστε στο θεμα των ΜΜΕ. Τα ΜΜΕ στον βωμο της τηλεθεασης προσκαλουν ατομα με ακραιες αποψεις (π.χ. Κωστας πλευρης) για να συγκρουστουν με αλλους ανθρωπους πολιτικους και μη. (προσοχη δν μιλαμε για πολιτικους οπως ο Αδωνης αλλα απλα για ατομα με ακραιες ιδεες). Δεν μιλαμε πλεον για δημοκρατια διοτι τα ιδια ατομα ειναι αυτα που την καταργουν φωναζοντας και φανατιζοντας αυτους που τους ακουν με προπαγανδισμους

Σάββατο 16 Μαΐου 2009
€urovision
30.000.000€ ηταν τα χρηματα που ξοδεψε-κατασπαταλησε η Ρωσια για μια βραδια υποτιθετε για εναν διαγωνισμο μουσικης, που μονο αυτο δν θυμιζει. Η eurovision τα τελευταια χρονια απλα υπαρχει για να διαγωνιζονται οι διοργανωτες στο ποσα χρηματα θα ξοδεψουν. Να μην πουμε για τα χρηματα που δινουν τα καναλια καθε χωρας (που σημαινει και παλι χρηματα φορολογουμενων πολιτων διοτι μεταδιδονται απο κρατικα καναλια) για τα τηλεοπτικα δικαιωματα.
Δεν θα αναφερθω καθολου στην μουσικη, της οποιας το επιπεδο και η ποιοτητα ειναι πολυ, πολυ κατω του μετριου με (πολυ) ελαχιστες εξαιρεσεις. Εν μεσω "οικονομικης κρισης" πως γινεται να σπαταλας τοσα χρηματα? που τα βρηκες? και ποιος σου εδωσε το δικαιωμα να τα σπαταλησεις ετσι? δεν ειναι δικα σου, δεν μπορεις να τα κανεις οτι θελεις. Αλλα και να μην υπηρχε η οικονομικη κριση πως γινεται να δινεις τετοια ποσα οταν υπαρχουν εκατομμυρια ανθρωποι που ισως να μην προλαβουν να ζησουν, λογω αθλιων συνθηκων διαβιωσης, μεχρι το τελος της βραδιας? Δεν θα ηταν πιο σωστο εστω και τα μισα χρηματα να πηγαιναν σε φιλανθρωπικες οργανωσεις?
Αλλα τι αφελης που ειμαι μπροστα στα κερδη που μπορει να επιφερει ενα τετοιο γεγονος και τα τηλεοπτικα νουμερα που θα κανει η αναμεταδοση τους τι αξια εχει η ζωη εκατομμυριων ανθρωπων? Και δυστυχως οσο υπαρχουν ανθρωποι που το υποστηριζουν, που περιμενουν πως και πως καθε χρονο αυτη τη "γιορτη", οσο υπαρχουν ανθρωποι που δεν εχουν να ασχοληθουν με σοβαροτερα προβληματα θα σπαταλωνται ολο και περισσοτερα χρηματα απο τους διοργανωτες και απο τους μεγαλο καναλαρχες.
Αναρωτιεμαι γτ για μια νυχτα πρεπει να ξοδευτουν τετοια ποσα? γτ πρεπει απο το πρωι ως το βραδυ να ασχολουνται ολοι με το τι εκανε ο Σακης (η ο οποιοσδηποτε Σακης), αν πηρε τουμπα η οχι, τι φορεσε, τι δν φορεσε? Ειναι χαρακτηριστικο οτι απο περσι με το τελος της eurovision το μονο προβλημα μας ηταν το οτι ο Σακης θα αντιπροσωπευσει την Ελλαδα φετος.
Δεν θα αναφερθω καθολου στην μουσικη, της οποιας το επιπεδο και η ποιοτητα ειναι πολυ, πολυ κατω του μετριου με (πολυ) ελαχιστες εξαιρεσεις. Εν μεσω "οικονομικης κρισης" πως γινεται να σπαταλας τοσα χρηματα? που τα βρηκες? και ποιος σου εδωσε το δικαιωμα να τα σπαταλησεις ετσι? δεν ειναι δικα σου, δεν μπορεις να τα κανεις οτι θελεις. Αλλα και να μην υπηρχε η οικονομικη κριση πως γινεται να δινεις τετοια ποσα οταν υπαρχουν εκατομμυρια ανθρωποι που ισως να μην προλαβουν να ζησουν, λογω αθλιων συνθηκων διαβιωσης, μεχρι το τελος της βραδιας? Δεν θα ηταν πιο σωστο εστω και τα μισα χρηματα να πηγαιναν σε φιλανθρωπικες οργανωσεις?
Αλλα τι αφελης που ειμαι μπροστα στα κερδη που μπορει να επιφερει ενα τετοιο γεγονος και τα τηλεοπτικα νουμερα που θα κανει η αναμεταδοση τους τι αξια εχει η ζωη εκατομμυριων ανθρωπων? Και δυστυχως οσο υπαρχουν ανθρωποι που το υποστηριζουν, που περιμενουν πως και πως καθε χρονο αυτη τη "γιορτη", οσο υπαρχουν ανθρωποι που δεν εχουν να ασχοληθουν με σοβαροτερα προβληματα θα σπαταλωνται ολο και περισσοτερα χρηματα απο τους διοργανωτες και απο τους μεγαλο καναλαρχες.Θα πρεπει ολοι να σκεφτουμε επιτελους τις συνεπειες των πραξεων μας. Θα συνεχισουμε να τους δινουμε τροφη ωστε να συνεχισουν η να τους δωσουμε ενα μηνυμα οτι ναι μεν ειναι ενα ωραιο γεγονος, μια γιορτη που ομως δεν χρειαζεται τοσα φρουφρου κι αρωματα? Στο κατω κατω το απλο ειναι πιο ομορφο. Δικη μας η αποφαση.
Τα παραπανω δεν ισχυουν μονο για την Eurovision το ιδιο συμβαινει και σε αλλα γεγονοτα οπως Mundial, Champions League, Euro, Mundobasket κ.α.
Τετάρτη 8 Απριλίου 2009
Zanon - Αναρχικό Εργοστάσιο
Το εργοστάσιο κεραμεικών του Luigi Zanon, ιδρύθηκε το 1980, κατά την αργεντίνικη στρατιωτική δικτατορία. Χτίστηκε σε δημόσια γη και με δημόσια κονδύλια. Το 2001 όμως, κατά την μεγάλη οικονομική κρίση της Αργεντινής, αποφασίζει να κλείσει, αφήνοντας τους εργάτες με πολλούς μισθούς απλήρωτους. Οι εργάτες καταλαμβάνουν το εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο και το θέτουν σε λειτουργία. Ο πρώην ιδιοκτήτης, δεν παρουσιάζει αντίσταση και έτσι ξεκινάει η αυτοδιαχείριση του εργοστασίου χωρίς προϊσταμένους και managers, με τις αποφάσεις να λαμβάνονται συλλογικά, σε εργατικά συμβούλια. Ένα τολμηρό πείραμα που επιχειρήθηκε μέσα απ'την απόγνωση των εργατών, καταλήγει επιτυχές. Ένα χρόνο αργότερα η Αργεντινή βγαίνει απ'την κρίση, και το εργοστάσιο είναι κερδοφόρο, όμως ο παλιός ιδιοκτήτης, Luigi Zanon, προσπαθεί να το ανακτήσει, με νόμιμους και παράνομους τρόπους. Αυτό είναι ένα ντοκυμαντέρ για την Zanon, ή όπως αποκαλείται σήμερα, FaSinPat, δηλαδή "εργοστάσιο χωρίς αφεντικά".
Απο εναν φιλο στο facebook
Απο εναν φιλο στο facebook
Παρασκευή 27 Μαρτίου 2009
Φατσο φακελωμα
Ειναι γνωστο απο παλια οτι οι σελιδες κοινωνικης δικτυωσης οπως facebook και myspace χρησιμοποιουνται ως συλλεκτες στοιχειων ή αλλιως φακελωμα. Ο ιδιος ο δημιουργος του facebook εχει παραδεχτει οτι χρησιμοποιει τα στοιχεια των μελων του για να τα πουλησει σε διαφημιστικες εταιριες. Αλλα αυτα ειναι πανω κατω γνωστα και τα ξερουν σχεδον ολοι.
Πριν μερικες μερες ανακοινωθηκε απο την κυβερνηση της Αγγλιας οτι θα συλλεξουν τα στοιχεια των μελων του facebook και θα τα συγκεντρωσουν σε μια μεγαλη βαση δεδομενων, για λογους ασφαλειας. Οπως λενε δν τους νοιαζουν τα προσωπικα μηνυματα αλλα οι φιλοι καθενος, ετσι ωστε σε περιπτωση τρομοκρατικης ενεργειας να ξερουν ποιοι ειναι συνενοχοι. Απο κει που καιγαμε τους φακελους απο τα υπουργεια εσωτερικων και αλλες δημοσιες υπηρεσιες και τωρα τρεχουμε ολοι με χαρα να τα δωσουμε απλοχερα.
Γι αυτο μαγκες προσεχετε, μην δινετε τα πραγματικα (τουλ.) στοιχεια σας σε τετοιες σελιδες, προσεξτε τι φωτογραφιες(να μην φαινονται οσο γινεται τα προσωπα σας) ανεβαζετε και τους φιλους που κανετε.
Δειτε περισσοτερες πληροφοριες για το τι κανει το facebook http://tsimitakis.wordpress.com
Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2009
Στρατιωτακια 12 χρονων...
Θελω να θυμηθειτε οταν κανατε (αν κανατε) στη γυμναστικη προβες για την παρελαση, αν ειχατε πιασει τον εαυτο σας να προσπαθει με ζηλο και πεισμα για το καλυτερο αποτελεσμα. Αν εχετε αναλογιστει τι σημαινει παρελαση, απο που ξεκινησε, ποιος την καθιερωσε και για ποιο λογο...
Θα σας παραθεσω ενα κομματι που ειχα αναφερει και πιο παλια, παλι για θεμα που ειχε σχεση με την παρελαση:
Οι μαθητικές παρελάσεις καθιερώθηκαν από τον Ιωάννη Μεταξά πριν 71 χρόνια. Την 25η Μαρτίου 1936 μαθητές σχολείων καλούνται να παρελάσουν ενώπιον του βασιλιά και του Μεταξά, και έκτοτε καθιερώνονται από τον τελευταίο. Καμάρωνε ο Μεταξάς τις φάλαγγες της ΕΟΝ (Εθνική Οργάνωση Νεολαίας), στην οποία είχε υποχρεώσει να συμμετέχουν όλους τους νέους 8-25 ετών, αναγκάζοντάς τους μάλιστα να χαιρετούν χιτλερικά και να δίνουν όρκο ότι θα διαφύλασσαν την πίστη στον Θεό, στον Βασιλέα, στην Πατρίδα, στον διάδοχο, και ένιωθε ρίγη συγκίνησης και ενθουσιασμού να τον διαπερνούν. Καλά όλα αυτά για το 1936 και το γερο-Μεταξά, που ονειρευόταν τον "Γ΄ Ελληνικό Πολιτισμό" του. Σήμερα όμως θυμίζουν περισσότερο παλιά έπιπλα σ' ένα αναπαλαιωμένο νεοκλασικό, του οποίου γενιές και γενιές νέων ενοίκων βαρέθηκαν να πετάξουν κι έτσι παραμένουν στη θέση τους - όσο περνά μάλιστα ο καιρός όλο και λιγότεροι τολμούν να τα αγγίξουν. Κάπως έτσι νομίζω ότι λειτουργούμε στην Ελλάδα, τη μόνη χώρα της Ε.Ε. (απ' όσο γνωρίζω) όπου γίνονται μαθητικές παρελάσεις: δεν πετάμε τίποτα γιατί - που ξέρεις; - κάπου, κάποτε μπορεί και να χρειαστεί. (πηγη: http://gerasimos-memoryland.blogspot.com/2007/10/blog-post_28.html?showComment=1193766660000)
Κατα τη γνωμη μου οι παρελασεις ειναι οτι πιο ανουσιο υπαρχει στα σχολεια σημερα και μαλιστα ειναι αναγκαστικο (απο οτι μου εχουν πει) τα σχολεια να κατεβαζουν αντιπροσωπεια για παρελαση. Το θεμα ειναι οτι σχεδον κανεις δεν ξερει ολα τα παραπανω και προσπαθουν, οι καθηγητες μας συνειθως, να μας πεισουν οτι ετσι τιμαμε τους στρατιωτες που πολεμησαν για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Φανταστειτε λοιπον την ειρωνια, να τιμας με κατι που καθιερωθηκε απο δικτατορα και υποχρωτικα, ανθρωπους που πεθαναν για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Ο λογος λοιπον που γραφω αυτο το αρ8ρο (αν μπορουμε να το πουμε ετσι) ειναι οτι πριν μερικες μερες παρακολουθουσα την προετοιμασια των παιδιων του δημοτικου για την παρελαση, που τους ειχαν πεισει και ενιωθαν περιφανα και προσπαθουσαν με ζηλο να καταφερουν το καλυτερο δυνατο αποτελεσμα. Μαλιστα ο καθηγητης τους τους μιλουσε λες και ηταν οντως στο στρατο (κλινατε επ' αριστερα, μεεεταααβολη! κτλ κτλ) και τα ιδια τα παιδια φουσκωναν το στηθος περιφανα. Ελπιζω αργοτερα να καταλαβουν τους μιλιταριστικους και αλλους σκοπους, οπως δηλαδη να τους ετοιμασουν για μελλοντικα στρατιωτακια του συστηματος, της παρελασης, να καταλαβουν οτι ολα αυτα περι τιμης προς τους αγωνιστες ειναι απλα παπαριες, να βαλουν το μυαλο τους να σκεφτει και να αντιδρασουν οπως εκεινα ξερουν. Αλλα και οι ιδιοι οι καθηγητες να καταλαβουν το σφαλμα τους και να αντιδρασουν αναλογα, μην ξεχναμε την περιπτωση καθηγητριας γυμναστικη η οποια αρνηθηκε να συνοδεψει τους μαθητες σε παρελαση για ιδεολογικους σκοπους και την απελυσαν γι αυτο (σημειωτεον οτι η νομοθεσια κρινει παρανομο να απολυεται καθηγητης γι αυτο το λογο.) Αλλα και σε περιπτωση που αρχισουν τις απολυσεις μεχρι που θα φτασουν, στο τελος δεν θα υπαρχει κανενας καθηγητης φυσικης αγωγης και θα ψαχνονται.
Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2009
Τι ειχες Γιαννη...

Αλλη μια επιθεση αστυνομικου εναντιων Security αυτη τη φορα... Φοβαμαι μην τυχον και
αρχισω να επαναλαμβανομαι. Εχω βαρεθει τα ιδια και τα ιδια. Παπαριες απο την διοικηση της αστυνομιας, παπαριες απο πολιτικους (Αυτος ο Τζιμας μας εχει πρηξει με αυτα που λεει). Τελικα η κυβερνηση ειναι αξια της μοιρας της και ειδικα ο Καραμανλης που αφησε τον Παυλοπουλο στην θεση του και η ιστορια επαναλαμβανεται ουτε δυο μηνες μετα τον Αλεξ. Βασικα μαλλον εμεις οι ιδιοι φταιμε που δν τους εχουμε αναγκασει να παραιτηθουν. Ειναι δυνατον μετα απο τα οσα συνεβησαν ο Παυλοπουλος να μην κουνησει το δακτυλακι του να εφαρμοσει τα αυτονοητα? Δηλαδη ψυχολογικα τεστ στους αστυνομικους σε τακτα χρονικα διαστηματα και οχι μονο οταν προσλαμβανονται ειναι μονο ενα απο αυτα που μπορει να κανει και μπορει να αποβει σωτηριο.Δηλαδη εγω πρεπει να πιστεψω οτι ειμαι ασφαλης και μπορω να κυκλοφορω ξενιαστος?
Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2009
Αναρχισμος
"O Αναρχισμός (Αγγλικα: Anarchism, Ισπανικα: anarquismο) είναι ένα ιδεολογικό, πολιτικό και κοινωνικό κίνημα. Ετυμολογικά προέρχεται από την ελληνικη λέξη αρχή= εξουσία και το στερητικό α. Στην κυριολεξία αναρχία σημαίνει «χωρίς εξουσία». Ο όρος αναρχισμός είναι αρκετά παρεξηγημένος καθώς αρχικά αρνητική είχε έννοια, διότι αναρχία συνήθως σήμαινε χάος κοινωνικό, πολιτικό και όχι μόνο. «Δήλωνε» δηλαδή την αταξία ή υπήρχαν φορές που ταυτιζόταν με βομβιστικές τρομοκρατικές ενέργειες. Η σύνδεση με τη βία είναι προπαγανδιστική καθώς οι μεγαλύτερες σχολές και οι μεγαλύτεροι θεωρητικοί αναρχικοί, θεωρούν τη βία όχι μόνο ακατάλληλο μέσο επιβολής αλλά επίσης την εξισώσουν με την αστική ηθική." Αποσπασμα απο την ερμηνια του αναρχισμου στο wikipedia
Επειδη εχω ακουσει πολλα ασχετα για τους αναρχικους απο ατομα που τους φοβουνται και αυτο που ειναι και αυτο που αντιπροσωπευουν, να καποια πραγματα που βρηκα στο ιντερνετ για την εννοια και την ιδεα του αναρχισμου:
Τι είναι ο αναρχισμός;
Ο αναρχισμός είναι μια πολιτική θεωρία ο στόχος της οποίας είναι η δημιουργία της αναρχίας, “της απουσίας ενός αφέντη, ενός άρχοντα.” ( Προυντόν, Τι Σημαίνει Ιδιοκτησία) Με άλλα λόγια, ο αναρχισμός είναι μια πολιτική θεωρία που στοχεύει στη δημιουργία μιας κοινωνίας μέσα στην οποία τα άτομα ελεύθερα συνεργάζονται μεταξύ τους με ισότητα και ελευθερία. Σύμφωνα με τα παραπάνω, ο αναρχισμός αντιτίθεται σε κάθε μορφή ιεραρχικού ελέγχου –είτε πρόκειται για κρατικό έλεγχο ή για καπιταλιστικό– θεωρώντας τον όχι μόνο βλαβερό για το άτομο και την ατομικότητά του, αλλά και περιττό.
Σύμφωνα με την αναρχική Λ. Σούζαν Μπράουν:
“Αν και ο κόσμος αντιλαμβάνεται τον αναρχισμό σαν ένα βίαιο, αντικρατικό κίνημα, ο αναρχισμός είναι μια πολύ πιο λεπτή και αποχρώσα παράδοση από μια απλή αντίθεση στην κυβερνητική εξουσία. Οι αναρχικοί αντιτίθενται στην ιδέα ότι η εξουσία και η κυριαρχία είναι αναγκαίες για μια κοινωνία και αντ’ αυτών προτάσσουν πιο συνεργατικές, αντι-ιεραρχικές μορφές κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής οργάνωσης.” (The politics of Individualism)
Παρολ’ αυτά, ο “αναρχισμός” και η “αναρχία” είναι αναμφισβήτητα οι πιο παρεξηγημένες και παρερμηνευμένες έννοιες στην πολιτική θεωρία. Γενικά, οι λέξεις αυτές χρησιμοποιούνται για να δηλώσουν το “χάος” ή την “έλλειψη τάξης”, και έτσι, επαγωγικά, οι αναρχικοί επιθυμούν το κοινωνικό χάος και την επιστροφή στους “νόμους της ζούγκλας”.
Αυτή η διαδικασία παρερμηνείας δεν είναι η μοναδική στην ιστορία. Σε χώρες για παράδειγμα όπου η κυριαρχία ενός ανθρώπου (μοναρχία) θεωρείτο αναγκαία, η λέξη “δημοκρατία” χρησιμοποιήθηκε όπως ακριβώς και η “αναρχία” για να δηλώσει σύγχυση και αταξία. Αυτοί που έχουν ίδια συμφέροντα στη διατήρηση του υπάρχοντος καθεστώτος, προφανώς επιθυμούν να δηλώσουν ότι η αντίθεση στο ισχύον σύστημα δεν είναι εφαρμόσιμη και ότι μια καινούργια μορφή κοινωνίας δεν μπορεί παρά να φέρει το χάος. Ή, όπως το εξέφρασε ο Ερίκο Μαλατέστα:
“εφόσον θεωρείτο ότι η κυβέρνηση ήταν απαραίτητη και ότι χωρίς αυτή θα κυριαρχούσε μονάχα αταξία και σύγχυση, ήταν φυσικό και λογικό ότι η αναρχία, που σημαίνει απουσία
κυβέρνησης, θεωρείται σαν έλλειψη τάξης.” (Αναρχία)
Οι αναρχικοί επιδιώκουν την αλλαγή αυτής της στερεότυπης αντίληψης για την αναρχία, έτσι ώστε ο κόσμος να συνειδητοποιήσει ότι οι κυβερνήσεις και οι άλλες ιεραρχικές κοινωνικές σχέσεις (ιεραρχικές δομές) είναι επιζήμιες και περιττές:
“Αλλάξτε γνώμη στον κόσμο, πείστε τον ότι η κυβέρνηση δεν είναι μόνο άχρηστη αλλά και άκρως επιζήμια και τότε η λέξη αναρχία, επειδή ακριβώς σημαίνει απουσία κυβέρνησης, θα σημαίνει για όλους: φυσική τάξη, κοινές ανθρώπινες ανάγκες και ενδιαφέροντα, απόλυτη ελευθερία μέσα στα πλαίσια απόλυτης αλληλεγγύης.” (Ibid., pp.12-13)
Ο αναρχισμός είναι περισσότερο ένα κίνημα ενάντια στην ιεραρχία παρά ένα καθαρά αντικυβερνητικό ή αντικρατικό κίνημα. Και αυτό διότι η ιεραρχία είναι η οργανωτική δομή που εμπεριέχει (την) εξουσία. Εφόσον το κράτος είναι η “υψηλότερη” μορφή ιεραρχίας, τότε οι αναρχικοί είναι εξ ορισμού ενάντια στο κράτος. Αυτός, όμως, δεν είναι ένας επαρκής ορισμός του αναρχισμού. Οι πραγματικοί αναρχικοί αντιτίθενται, όχι μόνο στο κράτος, αλλά σε κάθε μορφή ιεραρχικής οργάνωσης. Όπως είπε ο Brian Morris:
“ ... Οι αναρχικοί είναι άνθρωποι που απορρίπτουν κάθε μορφή διακυβέρνησης ή .... , κάθε μορφή ιεραρχίας και κυριαρχίας. ”
Ο αναρχισμός είναι μια πολιτική θεωρία ο στόχος της οποίας είναι η δημιουργία της αναρχίας, “της απουσίας ενός αφέντη, ενός άρχοντα.” ( Προυντόν, Τι Σημαίνει Ιδιοκτησία) Με άλλα λόγια, ο αναρχισμός είναι μια πολιτική θεωρία που στοχεύει στη δημιουργία μιας κοινωνίας μέσα στην οποία τα άτομα ελεύθερα συνεργάζονται μεταξύ τους με ισότητα και ελευθερία. Σύμφωνα με τα παραπάνω, ο αναρχισμός αντιτίθεται σε κάθε μορφή ιεραρχικού ελέγχου –είτε πρόκειται για κρατικό έλεγχο ή για καπιταλιστικό– θεωρώντας τον όχι μόνο βλαβερό για το άτομο και την ατομικότητά του, αλλά και περιττό.
Σύμφωνα με την αναρχική Λ. Σούζαν Μπράουν:
“Αν και ο κόσμος αντιλαμβάνεται τον αναρχισμό σαν ένα βίαιο, αντικρατικό κίνημα, ο αναρχισμός είναι μια πολύ πιο λεπτή και αποχρώσα παράδοση από μια απλή αντίθεση στην κυβερνητική εξουσία. Οι αναρχικοί αντιτίθενται στην ιδέα ότι η εξουσία και η κυριαρχία είναι αναγκαίες για μια κοινωνία και αντ’ αυτών προτάσσουν πιο συνεργατικές, αντι-ιεραρχικές μορφές κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής οργάνωσης.” (The politics of Individualism)
Παρολ’ αυτά, ο “αναρχισμός” και η “αναρχία” είναι αναμφισβήτητα οι πιο παρεξηγημένες και παρερμηνευμένες έννοιες στην πολιτική θεωρία. Γενικά, οι λέξεις αυτές χρησιμοποιούνται για να δηλώσουν το “χάος” ή την “έλλειψη τάξης”, και έτσι, επαγωγικά, οι αναρχικοί επιθυμούν το κοινωνικό χάος και την επιστροφή στους “νόμους της ζούγκλας”.
Αυτή η διαδικασία παρερμηνείας δεν είναι η μοναδική στην ιστορία. Σε χώρες για παράδειγμα όπου η κυριαρχία ενός ανθρώπου (μοναρχία) θεωρείτο αναγκαία, η λέξη “δημοκρατία” χρησιμοποιήθηκε όπως ακριβώς και η “αναρχία” για να δηλώσει σύγχυση και αταξία. Αυτοί που έχουν ίδια συμφέροντα στη διατήρηση του υπάρχοντος καθεστώτος, προφανώς επιθυμούν να δηλώσουν ότι η αντίθεση στο ισχύον σύστημα δεν είναι εφαρμόσιμη και ότι μια καινούργια μορφή κοινωνίας δεν μπορεί παρά να φέρει το χάος. Ή, όπως το εξέφρασε ο Ερίκο Μαλατέστα:
“εφόσον θεωρείτο ότι η κυβέρνηση ήταν απαραίτητη και ότι χωρίς αυτή θα κυριαρχούσε μονάχα αταξία και σύγχυση, ήταν φυσικό και λογικό ότι η αναρχία, που σημαίνει απουσία
Οι αναρχικοί επιδιώκουν την αλλαγή αυτής της στερεότυπης αντίληψης για την αναρχία, έτσι ώστε ο κόσμος να συνειδητοποιήσει ότι οι κυβερνήσεις και οι άλλες ιεραρχικές κοινωνικές σχέσεις (ιεραρχικές δομές) είναι επιζήμιες και περιττές:
“Αλλάξτε γνώμη στον κόσμο, πείστε τον ότι η κυβέρνηση δεν είναι μόνο άχρηστη αλλά και άκρως επιζήμια και τότε η λέξη αναρχία, επειδή ακριβώς σημαίνει απουσία κυβέρνησης, θα σημαίνει για όλους: φυσική τάξη, κοινές ανθρώπινες ανάγκες και ενδιαφέροντα, απόλυτη ελευθερία μέσα στα πλαίσια απόλυτης αλληλεγγύης.” (Ibid., pp.12-13)
Ο αναρχισμός είναι περισσότερο ένα κίνημα ενάντια στην ιεραρχία παρά ένα καθαρά αντικυβερνητικό ή αντικρατικό κίνημα. Και αυτό διότι η ιεραρχία είναι η οργανωτική δομή που εμπεριέχει (την) εξουσία. Εφόσον το κράτος είναι η “υψηλότερη” μορφή ιεραρχίας, τότε οι αναρχικοί είναι εξ ορισμού ενάντια στο κράτος. Αυτός, όμως, δεν είναι ένας επαρκής ορισμός του αναρχισμού. Οι πραγματικοί αναρχικοί αντιτίθενται, όχι μόνο στο κράτος, αλλά σε κάθε μορφή ιεραρχικής οργάνωσης. Όπως είπε ο Brian Morris:
“ ... Οι αναρχικοί είναι άνθρωποι που απορρίπτουν κάθε μορφή διακυβέρνησης ή .... , κάθε μορφή ιεραρχίας και κυριαρχίας. ”
και στο wikipedia :
O Αναρχισμός (Αγγλικά: Anarchism, Ισπανικά: anarquismο) είναι ένα ιδεολογικό, πολιτικό και κοινωνικό κίνημα. Ετυμολογικά προέρχεται από την ελληνική λέξη αρχή= εξουσία και το στερητικό α. Στην κυριολεξία αναρχία σημαίνει «χωρίς εξουσία». Ο όρος αναρχισμός είναι αρκετά παρεξηγημένος καθώς αρχικά αρνητική είχε έννοια, διότι αναρχία συνήθως σήμαινε χάος κοινωνικό, πολιτικό και όχι μόνο. «Δήλωνε» δηλαδή την αταξία ή υπήρχαν φορές που ταυτιζόταν με βομβιστικές τρομοκρατικές ενέργειες. Η σύνδεση με τη βία είναι προπαγανδιστική καθώς οι μεγαλύτερες σχολές και οι μεγαλύτεροι θεωρητικοί αναρχικοί, θεωρούν τη βία όχι μόνο ακατάλληλο μέσο επιβολής αλλά επίσης την εξισώσουν με την αστική ηθική.
Η πρώτη αναφορά της λέξεως αναρχία υπάρχει στο έργο Επτά επί Θήβαις (467 πχ) του Αισχύλου. Εκεί η Αντιγόνη ανοιχτά αρνείται να αποδεχτεί το διάταγμα των κρατούντων να αφήσει άθαφτο το πτώμα του αδερφού της Πολυνείκη, ως τιμωρία για τη συμμετοχή του στην επίθεση κατά των Θηβών, λέγοντας: "Ακόμα και αν κανείς άλλος δεν επιθυμούσε να συμμετάσχει στην ταφή, εγώ μόνη μου θα τον έθαβα και θα έπαιρνα το ρίσκο που θα σημαίνει η ταφή του αδερφού μου. Ούτε ντρέπομαι να δράσω ενάντια αψηφώντας τη βούληση των κρατούντων (έχουσα άπιστων την αναρχίαν πόλει)."
Οι αναρχικές ιδέες επίσης ανάχθηκαν σε θρησκείες όπως ο βουδισμός αλλά και σε φιλοσοφικές σχολές σκέψης. Σύμφωνα με τον Πιοτρ Κροπότκιν οι στωικοί, με κορυφαίο τον Ζήνωνα "αποστρεφόντουσαν την παντοδυναμία του κράτους, την επέμβασή του και τον κρατισμό και διακήρυσσαν την κυριαρχία του ηθικού νόμου του ατόμου" . Έτσι σύμφωνα με τον Κροπότκιν, ο Ζήνων ήταν ο καλύτερος υπέρμαχος της αναρχίας στον αρχαίο κόσμο.
Η πρώτη επίσημη γνωστοποίηση αναρχικών θέσεων προήλθε από τον ατομικιστή αναρχικό Ουίλιαμ Γκούντγουιν (William Godwin). Ήταν αυτός που στο έργο του Έρευνα για την πολιτική δικαιοσύνη πραγματεύτηκε μία μορφή ακραίου πολιτικού φιλελευθερισμού. Στη συνέχεια ο αναρχισμός ως μια ξεχωριστή πολιτική ιδεολογία εμφανίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα όταν οι υποστηρικτές και ο ίδιος ο Μιχαήλ Μπακούνιν αποσπάστηκαν από την Πρώτη Διεθνή, ή Διεθνή Ένωση των Εργατών που είχαν ιδρύσει ο Καρλ Μαρξ σε συνεργασία με τον «πατέρα της αναρχίας» Πιερ Ζοζέφ Προυντόν. Η πίστη του Μπακούνιν σε έναν «αντιεξουσιαστικό σοσιαλισμό» ήταν αυτή που οδήγησε στη διαγραφή του από τη Διεθνή και έβαλε τα θεμέλια για τον αναρχοκολεκτιβισμό ή κολεκτιβιστικό αναρχισμό, πάνω στον οποίο στηρίχτηκαν οι περισσότερες αναρχικές θεωρίες όπως ο αναρχοσυνδικαλισμός, ο οικοαναρχισμός, ο αναρχοκομμουνισμός κα. Με βάση λοιπόν τον αναρχοκολεκτιβισμό, ο αναρχισμός του 20ου αιώνα αρνείται τη μεταβατική περίοδο της Δικτατορίας του Προλεταριάτου (που ήταν μία από τις κύριες διαφωνίες του Μαρξ με τον Μπακούνιν), που προτείνουν οι κομμουνιστές για το πέρασμα στην αταξική κοινωνία. Επίσης, προωθεί την αυτοδιαχείριση και εστιάζει στην προσωπική ευθύνη που έχει το άτομο για τις πράξεις του απέναντι στον εαυτό του και το κοινωνικό σύνολο, του οποίου είναι μέλος.
Οι στόχοι του αναρχισμού, καθώς και τα μέσα επίτευξης των στόχων αυτών, αντιμετώπισαν έντονη κριτική και θεωρήθηκαν ουτοπικά. Για αυτόν το λόγο η απήχηση που έχει ο αναρχισμός είναι περιορισμένη σε σχέση με άλλες κυριότερες πολιτικές ιδεολογίες όπως ο σοσιαλισμός, ο φιλελευθερισμός κτλ. Οι αναρχικοί απορρίπτουν όλες τις μορφές πολιτικής πάλης ως ανούσιες και πιστεύουν σε μία «κοινωνική επανάσταση» (αναρχοκομουνιστές), σε γενικές απεργίες (αναρχοσυνδικαλιστές) ή σε μία γενική «ανυπακοή των μαζών» (ατομικιστές αναρχικοί). Ο αναρχισμός σαν κίνημα μπορεί και «επιβιώνει», για τον απλό λόγο ότι μπορεί και παίρνει θέση σε όλα τα κοινωνικά ζητήματα.
Η λέξη αναρχία, όπως τη χρησιμοποιούν οι περισσότεροι αναρχικοί, δηλώνει μια αρμονική αντιεξουσιαστική αταξική κοινωνία, που στηρίζεται στις δυνατότητες της εθελοντικής συνεργασίας και αμοιβαίας βοήθειας των ανθρώπων με βάση τον ατομικό αυτοπροσδιορισμό και την προσωπική συμμετοχή. Στη θέση των εξουσιαστικών πολιτικών δομών και των οικονομικών θεσμών οι αναρχικοί προτείνουν κοινωνικές σχέσεις θεμελιωμένες στην "εκούσια" ομαδική συγκρότηση αυτόνομων ατόμων, την αμοιβαία βοήθεια και την αυτοδιάθεση.
Ενώ συχνά ο αναρχισμός ορίζεται από αυτό στο οποίο εναντιώνεται, εντούτοις οι αναρχικοί ανά τις εποχές προσέφεραν σύμφωνα με το όραμα για αυτό που πιστεύουν ότι είναι η αληθινά ελεύθερη κοινωνία. Ωστόσο, οι ιδέες για το πώς μπορεί να είναι λειτουργική μια τέτοια κοινωνία πιθανώς διαφέρουν πολύ, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τις διαπλεκόμενες οικονομικές σχέσεις.
Είδη Αναρχισμού
Ατομικιστικός Αναρχισμός
Υποστηρίζει ως αναγκαία την αναγνώριση της "εμπράγματης ιδιοκτησίας" του κάθε ατόμου. Ο κύριος εκπρόσωπος αυτού του ρεύματος είναι ο Κάσπαρ Σμίντ, πιο γνωστός ως Μαξ Στίρνερ. Ο ατομιστικός αναρχισμός είναι μια μορφή άκρατου φιλελευθερισμού, όπου κύρια στοιχεία του είναι ο ακραίος ατομικισμός, ο ατομισμός, ο εγωισμός, η συμβατική υποχρέωση, η ατομική ιδιοκτησία και άλλα. Πιθανή απόρροια του ατομικιστικού αναρχισμού είναι ο αναρχοκαπιταλισμός.
Αναρχοκολεκτιβισμός
Συνοπτικά ο κολεκτιβιστικός αναρχισμός (αναρχοκολεκτιβισμός) είναι μια μορφή άκρατου σοσιαλισμού (εξού και η άρνηση στη δικτατορία του προλεταριάτου), όπου κύρια στοιχεία είναι ο ακραίος κολεκτιβισμός, η ταξική πάλη, η κοινωνική επανάσταση, η συνεργασία / αμοιβαιότητα (μουτουαλισμός), το κοινωνικό καθήκον, η κοινοκτημοσύνη και άλλα. Απόρροια του αναρχοκολεκτιβισμού είναι ο αναρχοκομμουνισμός.
Αναρχοσυνδικαλισμός
Αναπτύχθηκε στη Γαλλία, Ισπανία και την Ιταλία, ενώ επεκτάθηκε και σε άλλες χώρες. Αντιτίθεται στο κράτος, την πολιτική πάλη και τα πολιτικά κόμματα. Δίνει τον πρώτο ρόλο στα συνδικάτα και θεωρεί την απεργία ως τη βασική μέθοδο πάλης ενάντια στην αστική τάξη.
Αναρχοκομμουνισμός
Φρονεί ότι την ιδιοκτησία θα πρέπει να τη διαχειρίζονται οι εθελοντικές ομάδες, σημείο που προσβάλει όμως την ελευθερία της νομής της κατοχής και της εκμετάλλευσης αυτής από τον ιδιοκτήτη. Κύριος εκφραστής της θεωρίας αυτής ήταν ο Π. Κροπότκιν, ο οποίος τοποθετούσε τα συμφέροντα της κοινωνίας πάνω από τα συμφέροντα του ατόμου και προέτασσε την ηθική δράση εναντίον της αστικής τάξης και της κυβέρνησης.
Αναρχοκαπιταλισμός
Αναρχοκαπιταλισμός ή αναρχισμός της ελεύθερης αγοράς αποκλήθηκε το ρεύμα εκείνο του φιλελεύθερου ατομικισμού που αρνείτο την ύπαρξη του κράτους, ως αυτόνομου μηχανισμού εξουσίας επί της κοινωνίας. Οι κύριοι θεωρητικοί του αναρχοκαπιταλισμού οραματίστηκαν ένα κοινωνικό μοντέλο στηριγμένο αποκλειστικά στην ατομική ιδιοκτησία και την ιδιωτική πρωτοβουλία. Οι βασικοί τους στόχοι ήταν η διαμόρφωση ενός δικαίου στηριγμένου στα αρνητικά δικαιώματα, η ιδιωτικοποίηση όλων των κρατικών θεσμών και η εξάλειψη κάθε μορφής άμεσου εξαναγκασμού έναντι οιουδήποτε πολίτη. Πίσω από τις αρχές τους υφέρπει μια προσήλωση στα φυσικά δικαιώματα και στην λοκιανή κοσμοθέαση. Πολλοί αναρχοκαπιταλιστές θεώρησαν ως εμβρυακό μοντέλο αναρχοκαπιταλιστικής κοινωνίας την μισοδιαλυμένη από τους πολέμους και ουσιαστικά ακυβέρνητη επί χρόνια Σομαλία.
Η πρώτη αναφορά της λέξεως αναρχία υπάρχει στο έργο Επτά επί Θήβαις (467 πχ) του Αισχύλου. Εκεί η Αντιγόνη ανοιχτά αρνείται να αποδεχτεί το διάταγμα των κρατούντων να αφήσει άθαφτο το πτώμα του αδερφού της Πολυνείκη, ως τιμωρία για τη συμμετοχή του στην επίθεση κατά των Θηβών, λέγοντας: "Ακόμα και αν κανείς άλλος δεν επιθυμούσε να συμμετάσχει στην ταφή, εγώ μόνη μου θα τον έθαβα και θα έπαιρνα το ρίσκο που θα σημαίνει η ταφή του αδερφού μου. Ούτε ντρέπομαι να δράσω ενάντια αψηφώντας τη βούληση των κρατούντων (έχουσα άπιστων την αναρχίαν πόλει)."
Οι αναρχικές ιδέες επίσης ανάχθηκαν σε θρησκείες όπως ο βουδισμός αλλά και σε φιλοσοφικές σχολές σκέψης. Σύμφωνα με τον Πιοτρ Κροπότκιν οι στωικοί, με κορυφαίο τον Ζήνωνα "αποστρεφόντουσαν την παντοδυναμία του κράτους, την επέμβασή του και τον κρατισμό και διακήρυσσαν την κυριαρχία του ηθικού νόμου του ατόμου" . Έτσι σύμφωνα με τον Κροπότκιν, ο Ζήνων ήταν ο καλύτερος υπέρμαχος της αναρχίας στον αρχαίο κόσμο.
Η πρώτη επίσημη γνωστοποίηση αναρχικών θέσεων προήλθε από τον ατομικιστή αναρχικό Ουίλιαμ Γκούντγουιν (William Godwin). Ήταν αυτός που στο έργο του Έρευνα για την πολιτική δικαιοσύνη πραγματεύτηκε μία μορφή ακραίου πολιτικού φιλελευθερισμού. Στη συνέχεια ο αναρχισμός ως μια ξεχωριστή πολιτική ιδεολογία εμφανίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα όταν οι υποστηρικτές και ο ίδιος ο Μιχαήλ Μπακούνιν αποσπάστηκαν από την Πρώτη Διεθνή, ή Διεθνή Ένωση των Εργατών που είχαν ιδρύσει ο Καρλ Μαρξ σε συνεργασία με τον «πατέρα της αναρχίας» Πιερ Ζοζέφ Προυντόν. Η πίστη του Μπακούνιν σε έναν «αντιεξουσιαστικό σοσιαλισμό» ήταν αυτή που οδήγησε στη διαγραφή του από τη Διεθνή και έβαλε τα θεμέλια για τον αναρχοκολεκτιβισμό ή κολεκτιβιστικό αναρχισμό, πάνω στον οποίο στηρίχτηκαν οι περισσότερες αναρχικές θεωρίες όπως ο αναρχοσυνδικαλισμός, ο οικοαναρχισμός, ο αναρχοκομμουνισμός κα. Με βάση λοιπόν τον αναρχοκολεκτιβισμό, ο αναρχισμός του 20ου αιώνα αρνείται τη μεταβατική περίοδο της Δικτατορίας του Προλεταριάτου (που ήταν μία από τις κύριες διαφωνίες του Μαρξ με τον Μπακούνιν), που προτείνουν οι κομμουνιστές για το πέρασμα στην αταξική κοινωνία. Επίσης, προωθεί την αυτοδιαχείριση και εστιάζει στην προσωπική ευθύνη που έχει το άτομο για τις πράξεις του απέναντι στον εαυτό του και το κοινωνικό σύνολο, του οποίου είναι μέλος.
Οι στόχοι του αναρχισμού, καθώς και τα μέσα επίτευξης των στόχων αυτών, αντιμετώπισαν έντονη κριτική και θεωρήθηκαν ουτοπικά. Για αυτόν το λόγο η απήχηση που έχει ο αναρχισμός είναι περιορισμένη σε σχέση με άλλες κυριότερες πολιτικές ιδεολογίες όπως ο σοσιαλισμός, ο φιλελευθερισμός κτλ. Οι αναρχικοί απορρίπτουν όλες τις μορφές πολιτικής πάλης ως ανούσιες και πιστεύουν σε μία «κοινωνική επανάσταση» (αναρχοκομουνιστές), σε γενικές απεργίες (αναρχοσυνδικαλιστές) ή σε μία γενική «ανυπακοή των μαζών» (ατομικιστές αναρχικοί). Ο αναρχισμός σαν κίνημα μπορεί και «επιβιώνει», για τον απλό λόγο ότι μπορεί και παίρνει θέση σε όλα τα κοινωνικά ζητήματα.
Η λέξη αναρχία, όπως τη χρησιμοποιούν οι περισσότεροι αναρχικοί, δηλώνει μια αρμονική αντιεξουσιαστική αταξική κοινωνία, που στηρίζεται στις δυνατότητες της εθελοντικής συνεργασίας και αμοιβαίας βοήθειας των ανθρώπων με βάση τον ατομικό αυτοπροσδιορισμό και την προσωπική συμμετοχή. Στη θέση των εξουσιαστικών πολιτικών δομών και των οικονομικών θεσμών οι αναρχικοί προτείνουν κοινωνικές σχέσεις θεμελιωμένες στην "εκούσια" ομαδική συγκρότηση αυτόνομων ατόμων, την αμοιβαία βοήθεια και την αυτοδιάθεση.
Ενώ συχνά ο αναρχισμός ορίζεται από αυτό στο οποίο εναντιώνεται, εντούτοις οι αναρχικοί ανά τις εποχές προσέφεραν σύμφωνα με το όραμα για αυτό που πιστεύουν ότι είναι η αληθινά ελεύθερη κοινωνία. Ωστόσο, οι ιδέες για το πώς μπορεί να είναι λειτουργική μια τέτοια κοινωνία πιθανώς διαφέρουν πολύ, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τις διαπλεκόμενες οικονομικές σχέσεις.
Είδη Αναρχισμού
Ατομικιστικός Αναρχισμός
Υποστηρίζει ως αναγκαία την αναγνώριση της "εμπράγματης ιδιοκτησίας" του κάθε ατόμου. Ο κύριος εκπρόσωπος αυτού του ρεύματος είναι ο Κάσπαρ Σμίντ, πιο γνωστός ως Μαξ Στίρνερ. Ο ατομιστικός αναρχισμός είναι μια μορφή άκρατου φιλελευθερισμού, όπου κύρια στοιχεία του είναι ο ακραίος ατομικισμός, ο ατομισμός, ο εγωισμός, η συμβατική υποχρέωση, η ατομική ιδιοκτησία και άλλα. Πιθανή απόρροια του ατομικιστικού αναρχισμού είναι ο αναρχοκαπιταλισμός.
Αναρχοκολεκτιβισμός
Συνοπτικά ο κολεκτιβιστικός αναρχισμός (αναρχοκολεκτιβισμός) είναι μια μορφή άκρατου σοσιαλισμού (εξού και η άρνηση στη δικτατορία του προλεταριάτου), όπου κύρια στοιχεία είναι ο ακραίος κολεκτιβισμός, η ταξική πάλη, η κοινωνική επανάσταση, η συνεργασία / αμοιβαιότητα (μουτουαλισμός), το κοινωνικό καθήκον, η κοινοκτημοσύνη και άλλα. Απόρροια του αναρχοκολεκτιβισμού είναι ο αναρχοκομμουνισμός.
Αναρχοσυνδικαλισμός
Αναπτύχθηκε στη Γαλλία, Ισπανία και την Ιταλία, ενώ επεκτάθηκε και σε άλλες χώρες. Αντιτίθεται στο κράτος, την πολιτική πάλη και τα πολιτικά κόμματα. Δίνει τον πρώτο ρόλο στα συνδικάτα και θεωρεί την απεργία ως τη βασική μέθοδο πάλης ενάντια στην αστική τάξη.
Αναρχοκομμουνισμός
Φρονεί ότι την ιδιοκτησία θα πρέπει να τη διαχειρίζονται οι εθελοντικές ομάδες, σημείο που προσβάλει όμως την ελευθερία της νομής της κατοχής και της εκμετάλλευσης αυτής από τον ιδιοκτήτη. Κύριος εκφραστής της θεωρίας αυτής ήταν ο Π. Κροπότκιν, ο οποίος τοποθετούσε τα συμφέροντα της κοινωνίας πάνω από τα συμφέροντα του ατόμου και προέτασσε την ηθική δράση εναντίον της αστικής τάξης και της κυβέρνησης.
Αναρχοκαπιταλισμός
Αναρχοκαπιταλισμός ή αναρχισμός της ελεύθερης αγοράς αποκλήθηκε το ρεύμα εκείνο του φιλελεύθερου ατομικισμού που αρνείτο την ύπαρξη του κράτους, ως αυτόνομου μηχανισμού εξουσίας επί της κοινωνίας. Οι κύριοι θεωρητικοί του αναρχοκαπιταλισμού οραματίστηκαν ένα κοινωνικό μοντέλο στηριγμένο αποκλειστικά στην ατομική ιδιοκτησία και την ιδιωτική πρωτοβουλία. Οι βασικοί τους στόχοι ήταν η διαμόρφωση ενός δικαίου στηριγμένου στα αρνητικά δικαιώματα, η ιδιωτικοποίηση όλων των κρατικών θεσμών και η εξάλειψη κάθε μορφής άμεσου εξαναγκασμού έναντι οιουδήποτε πολίτη. Πίσω από τις αρχές τους υφέρπει μια προσήλωση στα φυσικά δικαιώματα και στην λοκιανή κοσμοθέαση. Πολλοί αναρχοκαπιταλιστές θεώρησαν ως εμβρυακό μοντέλο αναρχοκαπιταλιστικής κοινωνίας την μισοδιαλυμένη από τους πολέμους και ουσιαστικά ακυβέρνητη επί χρόνια Σομαλία.
Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2009
Give peace a chance...
Επειδη τα πραγματα στη Γαζα δν πανε και τοσο καλα και πολλοι απο μας δν μπορουμε να κανουμε κατι γι αυτο (ισως και να μην θελουμε), ας αφησουμε τα τραγουδια να στειλουν το δικο τους μηνυμα...
Give Peace a Chance - John Lennon
two, one two three four
Ev'rybody's talking about
Bagism, Madism, Dragism, Shagism, Ragism, Tagism
This-ism, that-ism
ism ism ism
All we are saying is give peace a chance
All we are saying is give peace a chance
its goin' great
Everybody's talkin' bout'ministers,
sinisters, banisters and canisters,
bishops and fishops and rabbis and pop eyes,
and byebye, byebyes
all we are saying is give peace a chance,
all we are saying is give peace a chance,
let me tell you now
Ev'rybody's talking about
Revolution, evolution, masturbation,
flagellation, regulation, integrations,
meditations, United Nations,
Congratulations.
All we are saying [keep talking] is give peace a chance
All we are saying is give peace a chance
Oh Let’s stick to it
Ev'rybody's talking about
John and Yoko, Timmy Leary, Rosemary, Tommy smothers, Bobby Dylan,
Tommy Cooper, Derek Tayor, Norman Mailer, Allen Ginsberg, Hare Krishna,
Hare Hare Krishna
All we are saying is give peace a chance
All we are saying is give peace a chance
two, one two three four
Ev'rybody's talking about
Bagism, Madism, Dragism, Shagism, Ragism, Tagism
This-ism, that-ism
ism ism ism
All we are saying is give peace a chance
All we are saying is give peace a chance
its goin' great
Everybody's talkin' bout'ministers,
sinisters, banisters and canisters,
bishops and fishops and rabbis and pop eyes,
and byebye, byebyes
all we are saying is give peace a chance,
all we are saying is give peace a chance,
let me tell you now
Ev'rybody's talking about
Revolution, evolution, masturbation,
flagellation, regulation, integrations,
meditations, United Nations,
Congratulations.
All we are saying [keep talking] is give peace a chance
All we are saying is give peace a chance
Oh Let’s stick to it
Ev'rybody's talking about
John and Yoko, Timmy Leary, Rosemary, Tommy smothers, Bobby Dylan,
Tommy Cooper, Derek Tayor, Norman Mailer, Allen Ginsberg, Hare Krishna,
Hare Hare Krishna
All we are saying is give peace a chance
All we are saying is give peace a chance
Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2009
Σκορπιες σκεψεις
Η τρομοκρατικη επι8εση εναντιων των αστυνομικων στα Εξαρχεια στις 5/1 ειναι ενα πολυ λυπηρο γεγονος και ειναι τουλαχιστον υποκρισια να το συνδεουμε με την δολοφονια του Αλεξ. Παρολα αυτα που εχουμε γραψει και πει για την Ελληνικη αστυνομια, για ολα τα περιστατικα στα οποια ειχαν εμπλακει η απο μονοι τους ειχαν δημιουργησει, σε καμια περιπτωση δν 8α επρεπε να συγχαρουμε και να μην κατακρινουμε τετοιου ειδους ενεργειες.
Εχω ακουσει απο καποιους οτι "τα κωλοπαιδα μια χαρα ξερανε να τα σπασουν ολα για τον Αλεξ αλλα για τον αστυνομικο τπτ". Το θεμα ειναι οτι δν πρεπει να συγχεουμε τα 2 γεγονοτα. Η επι8εση στους αστυνομικους ηταν μια τρομοκρατικη ενεργεια, που πρεπει να αφησουμε την αστυνομια να κανει την δουλεια της, γιατι αν καπου την κανει καλα ειναι οταν προκειται για δικα της παιδια, ο πυροβολισμος του αλεξ ομως ηταν μια ακομα αλητικη πραξη ενος ΜΠΑΤΣΟΥ της Ελληνικης αστυνομιας που ξεχυλισε το ποτηρι, μια ακομη παρανυχιδα του κρατους (ειτε ειναι πρασινο, ειτε γαλαζιο ειτε μπορντοροδοκοκκινο) που πρεπει να κοπει. Το οτι καποιοι ανεγκεφαλοι χρησιμοποιησαν αυτο το γεγονος για να αρχιζουν να σπανε οτι βρισκουν μπροστα τους ειναι αλλο θεμα. Ο "Επαναστατικος αγωνας" οπως λεγονται οι ανανδροι (που πιστευουν οτι ειναι και επαναστατες), που επιτεθηκαν στους αστυνομικους, δν το κανουν για την μνημη του Αλεξη, η για να εναντιωθουν στο κρατος(αν το ηθελαν 8α μπορουσαν να βρουν πιο αποτελεσματικους τροπους και οχι κυνηγοντας τους αστυνομικους) αλλα μαλλον για την "δοξα" που εχουν οι οργανωσεις οπως αυτη και η 17 Νοεμβρη. Οπως και να εχει ομως ενας αστυνομικος εχει επιλεξει την δουλεια του και εχει επιγνωση του τι μπορει να του τυχει και ειναι εκπαιδευμενος γι αυτο, γι αυτο τον λογο εχει οπλο, αλεξισφαιρο και ασπιδα. Ο Αλεξ απο την αλλη ηταν ενα παιδι 15 χρονων που ουτε ασπιδα ειχε, ουτε αλεξισφαιρο, ουτε οπλο που να απειλει την ζωη του μπατσου...
Μηπως ομως δν ειναι τυχαιο που η επι8εση εγινε στα Εξαρχεια? Η επι8εση εδωσε την αφορμη στην ΕΛ.ΑΣ. να κανει μαζικες προσαγωγες, απο που αλλου, απο τα Εξαρχεια, το καταφυγειο "των επικινδυνων αναρχικων και αντιεξουσιαστων".
Εχω ακουσει απο καποιους οτι "τα κωλοπαιδα μια χαρα ξερανε να τα σπασουν ολα για τον Αλεξ αλλα για τον αστυνομικο τπτ". Το θεμα ειναι οτι δν πρεπει να συγχεουμε τα 2 γεγονοτα. Η επι8εση στους αστυνομικους ηταν μια τρομοκρατικη ενεργεια, που πρεπει να αφησουμε την αστυνομια να κανει την δουλεια της, γιατι αν καπου την κανει καλα ειναι οταν προκειται για δικα της παιδια, ο πυροβολισμος του αλεξ ομως ηταν μια ακομα αλητικη πραξη ενος ΜΠΑΤΣΟΥ της Ελληνικης αστυνομιας που ξεχυλισε το ποτηρι, μια ακομη παρανυχιδα του κρατους (ειτε ειναι πρασινο, ειτε γαλαζιο ειτε μπορντοροδοκοκκινο) που πρεπει να κοπει. Το οτι καποιοι ανεγκεφαλοι χρησιμοποιησαν αυτο το γεγονος για να αρχιζουν να σπανε οτι βρισκουν μπροστα τους ειναι αλλο θεμα. Ο "Επαναστατικος αγωνας" οπως λεγονται οι ανανδροι (που πιστευουν οτι ειναι και επαναστατες), που επιτεθηκαν στους αστυνομικους, δν το κανουν για την μνημη του Αλεξη, η για να εναντιωθουν στο κρατος(αν το ηθελαν 8α μπορουσαν να βρουν πιο αποτελεσματικους τροπους και οχι κυνηγοντας τους αστυνομικους) αλλα μαλλον για την "δοξα" που εχουν οι οργανωσεις οπως αυτη και η 17 Νοεμβρη. Οπως και να εχει ομως ενας αστυνομικος εχει επιλεξει την δουλεια του και εχει επιγνωση του τι μπορει να του τυχει και ειναι εκπαιδευμενος γι αυτο, γι αυτο τον λογο εχει οπλο, αλεξισφαιρο και ασπιδα. Ο Αλεξ απο την αλλη ηταν ενα παιδι 15 χρονων που ουτε ασπιδα ειχε, ουτε αλεξισφαιρο, ουτε οπλο που να απειλει την ζωη του μπατσου...
Μηπως ομως δν ειναι τυχαιο που η επι8εση εγινε στα Εξαρχεια? Η επι8εση εδωσε την αφορμη στην ΕΛ.ΑΣ. να κανει μαζικες προσαγωγες, απο που αλλου, απο τα Εξαρχεια, το καταφυγειο "των επικινδυνων αναρχικων και αντιεξουσιαστων".
Παρεπιπτοντως να τα φετινα καλαντα των χριστουγεννων (και της πρωτοχρονιας):
Δακρυγόνα και φωτιές σκόρπισαν παντού
Κάθε σπίτι και φωλιά οι μπάτσοι είναι παντού,
Έι!
Δακρυγόνα και φωτιές μεσ' τη γειτονιά
ήρθε η εξέγερση βοηθάτε ρε παιδιά
Δέντρο φωτεινό, καίει λαμπερό,
μήνυμα θα φέρει από το λαό.
Μες στη σιγαλιά ακούμε τρία μπαμ
και κάνει η αγάπη την καρδιά γροθιά.
Δακρυγόνα και φωτιές στο μικρό χωριό
και χτυπάν αλύπητα νέους στο ψαχνό,
Έι!
Δακρυγόνα και φωτιές σκόρπισαν παντού
κι η βουλή απέχει μόλις ένα ντου
Κόκκινες μπογιές, οι πέτρες ειν' πολλές
τα κανάλια δείχνουν τις ίδιες παπαριές
Τρέχουν τα παιδιά, σε κάθε γειτονιά,
φωνάζουνε συνθήματα και σπαν στα πεταχτά
Δακρυγόνα και φωτιές στο εξωτερικό
Κόσμος πολύς στους δρόμους, κάτι τρέχει εδώ,
Έι!
Δακρυγόνα και φωτιές χρειάζεται αλλαγή
Ας δώσουμε στη γη μας ακόμα μια στροφή
Χρόνια Πολλά και του χρόνου
κι ένα τάληρο δικό μου!
Δακρυγόνα και φωτιές σκόρπισαν παντού
Κάθε σπίτι και φωλιά οι μπάτσοι είναι παντού,
Έι!
Δακρυγόνα και φωτιές μεσ' τη γειτονιά
ήρθε η εξέγερση βοηθάτε ρε παιδιά
Δέντρο φωτεινό, καίει λαμπερό,
μήνυμα θα φέρει από το λαό.
Μες στη σιγαλιά ακούμε τρία μπαμ
και κάνει η αγάπη την καρδιά γροθιά.
Δακρυγόνα και φωτιές στο μικρό χωριό
και χτυπάν αλύπητα νέους στο ψαχνό,
Έι!
Δακρυγόνα και φωτιές σκόρπισαν παντού
κι η βουλή απέχει μόλις ένα ντου
Κόκκινες μπογιές, οι πέτρες ειν' πολλές
τα κανάλια δείχνουν τις ίδιες παπαριές
Τρέχουν τα παιδιά, σε κάθε γειτονιά,
φωνάζουνε συνθήματα και σπαν στα πεταχτά
Δακρυγόνα και φωτιές στο εξωτερικό
Κόσμος πολύς στους δρόμους, κάτι τρέχει εδώ,
Έι!
Δακρυγόνα και φωτιές χρειάζεται αλλαγή
Ας δώσουμε στη γη μας ακόμα μια στροφή
Χρόνια Πολλά και του χρόνου
κι ένα τάληρο δικό μου!
Τα καλαντα εiναι απο το: http://trainstorming.blogspot.com/
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)







