Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2009

Σκορπιες σκεψεις

Η τρομοκρατικη επι8εση εναντιων των αστυνομικων στα Εξαρχεια στις 5/1 ειναι ενα πολυ λυπηρο γεγονος και ειναι τουλαχιστον υποκρισια να το συνδεουμε με την δολοφονια του Αλεξ. Παρολα αυτα που εχουμε γραψει και πει για την Ελληνικη αστυνομια, για ολα τα περιστατικα στα οποια ειχαν εμπλακει η απο μονοι τους ειχαν δημιουργησει, σε καμια περιπτωση δν 8α επρεπε να συγχαρουμε και να μην κατακρινουμε τετοιου ειδους ενεργειες.
Εχω ακουσει απο καποιους οτι "τα κωλοπαιδα μια χαρα ξερανε να τα σπασουν ολα για τον Αλεξ αλλα για τον αστυνομικο τπτ". Το θεμα ειναι οτι δν πρεπει να συγχεουμε τα 2 γεγονοτα. Η επι8εση στους αστυνομικους ηταν μια τρομοκρατικη ενεργεια, που πρεπει να αφησουμε την αστυνομια να κανει την δουλεια της, γιατι αν καπου την κανει καλα ειναι οταν προκειται για δικα της παιδια, ο πυροβολισμος του αλεξ ομως ηταν μια ακομα αλητικη πραξη ενος ΜΠΑΤΣΟΥ της Ελληνικης αστυνομιας που ξεχυλισε το ποτηρι, μια ακομη παρανυχιδα του κρατους (ειτε ειναι πρασινο, ειτε γαλαζιο ειτε μπορντοροδοκοκκινο) που πρεπει να κοπει. Το οτι καποιοι ανεγκεφαλοι χρησιμοποιησαν αυτο το γεγονος για να αρχιζουν να σπανε οτι βρισκουν μπροστα τους ειναι αλλο θεμα. Ο "Επαναστατικος αγωνας" οπως λεγονται οι ανανδροι (που πιστευουν οτι ειναι και επαναστατες), που επιτεθηκαν στους αστυνομικους, δν το κανουν για την μνημη του Αλεξη, η για να εναντιωθουν στο κρατος(αν το ηθελαν 8α μπορουσαν να βρουν πιο αποτελεσματικους τροπους και οχι κυνηγοντας τους αστυνομικους) αλλα μαλλον για την "δοξα" που εχουν οι οργανωσεις οπως αυτη και η 17 Νοεμβρη. Οπως και να εχει ομως ενας αστυνομικος εχει επιλεξει την δουλεια του και εχει επιγνωση του τι μπορει να του τυχει και ειναι εκπαιδευμενος γι αυτο, γι αυτο τον λογο εχει οπλο, αλεξισφαιρο και ασπιδα. Ο Αλεξ απο την αλλη ηταν ενα παιδι 15 χρονων που ουτε ασπιδα ειχε, ουτε αλεξισφαιρο, ουτε οπλο που να απειλει την ζωη του μπατσου...
Μηπως ομως δν ειναι τυχαιο που η επι8εση εγινε στα Εξαρχεια? Η επι8εση εδωσε την αφορμη στην ΕΛ.ΑΣ. να κανει μαζικες προσαγωγες, απο που αλλου, απο τα Εξαρχεια, το καταφυγειο "των επικινδυνων αναρχικων και αντιεξουσιαστων".

Παρεπιπτοντως να τα φετινα καλαντα των χριστουγεννων (και της πρωτοχρονιας):


Δακρυγόνα και φωτιές σκόρπισαν παντού
Κάθε σπίτι και φωλιά οι μπάτσοι είναι παντού,
Έι!
Δακρυγόνα και φωτιές μεσ' τη γειτονιά
ήρθε η εξέγερση βοηθάτε ρε παιδιά

Δέντρο φωτεινό, καίει λαμπερό,
μήνυμα θα φέρει από το λαό.
Μες στη σιγαλιά ακούμε τρία μπαμ
και κάνει η αγάπη την καρδιά γροθιά.

Δακρυγόνα και φωτιές στο μικρό χωριό
και χτυπάν αλύπητα νέους στο ψαχνό,
Έι!
Δακρυγόνα και φωτιές σκόρπισαν παντού
κι η βουλή απέχει μόλις ένα ντου

Κόκκινες μπογιές, οι πέτρες ειν' πολλές
τα κανάλια δείχνουν τις ίδιες παπαριές
Τρέχουν τα παιδιά, σε κάθε γειτονιά,
φωνάζουνε συνθήματα και σπαν στα πεταχτά

Δακρυγόνα και φωτιές στο εξωτερικό
Κόσμος πολύς στους δρόμους, κάτι τρέχει εδώ,
Έι!
Δακρυγόνα και φωτιές χρειάζεται αλλαγή
Ας δώσουμε στη γη μας ακόμα μια στροφή

Χρόνια Πολλά και του χρόνου
κι ένα τάληρο δικό μου!

Τα καλαντα εiναι απο το: http://trainstorming.blogspot.com/

Τρίτη 23 Δεκεμβρίου 2008

Μια ιστορια θα σας πω για τον.... τον Παυλο, τον παυλο τον Πριγκιπα.

Ο Παυλος Σιδηροπουλος, ή αλλιως ο πριγκιπας της ροκ, ειναι οτι ονομαζουμε Ελληνικο ροκ.
Αφηνω τα τραγουδια να μιλησουν γι αυτον, κανεις αλλος δν μπορει να το κανει καλυτερα.




Μερικα απο τα λιγα βιντεο με συναυλιες του παυλου




Μια μικρη βιογραφια (ετσι για τα ματια του κοσμου)

Ο Παύλος Σιδηρόπουλος γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου του 1948 στην Αθήνα. Ήταν δισέγγονος του Αλέξη Ζορμπά και ανιψιός της γνωστής ποιήτριας Έλλης Αλεξίου. Σ' αυτές τις δύο διαφορετικές του ρίζες έβλεπε την αιτία της συνύπαρξης σ' αυτόν του ρόκερ και του σκεπτικιστή.


Η μουσική του πορεία ξεκινά το 1970 από τη Θεσσαλονίκη, όπου σπουδάζει Μαθηματικός στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Εκεί γνωρίζει τον Παντελή Δεληγιαννίδη, με τον οποίο δημιουργούν το ντουέτο «Δάμων και Φιντίας». Μαζί κυκλοφορούν τον δίσκο 45 στροφών «Το ξέσπασμα / Ο κόσμος τους» και συμμετέχουν στη συλλογή «Ζωντανοί στο κύτταρο». Από το 1972 έως το 1974 ενσωματώνονται στα «Μπουρμπούλια». Καρπός αυτής της συνεργασίας είναι το 7ινστο «Ο Ντάμης ο σκληρός».

Εν μέσω δικτατορίας, το σχήμα διαλύεται και τα «Μπουρμπούλια» ακολουθούν τον Διονύση Σαββόπουλο. Ο Παύλος Σιδηρόπουλος επιλέγει να συνεργαστεί με τον Γιάννη Μαρκόπουλο και συμμετέχει ως τραγουδιστής σε τρεις δίσκους του: «Θεσσαλικός Κύκλος», «Μετανάστες» και «Οροπέδιο».

Το 1976 δημιουργεί, μαζί με τους Βασίλη και Νίκο Σπυρόπουλο, το γκρουπ «Σπυριδούλα» και κυκλοφορούν ίσως τον κορυφαίο δίσκο της ελληνικής ροκ δισκογραφίας, τον «Φλου». Και αυτό το σχήμα διαλύεται, αφήνοντας πίσω του έναν ολοκληρωμένο ροκ ήχο και μια σειρά συναυλιών.

Το 1979 ο Παύλος Σιδηρόπουλος δημιουργεί το σχήμα «Εταιρία Καλλιτεχνών», με αγγλικό στίχο, χωρίς όμως καμία δισκογραφική δουλειά. Την ίδια περίοδο κάνει και το κινηματογραφικό του ντεμπούτο, ως πρωταγωνιστής στην ταινία του Αντρέα Θωμόπουλου «Ο Ασυμβίβαστος», ενώ ο ίδιος ερμηνεύει και το soundtrack της ταινίας, τραγούδια του οποίου αποτελούν κάποια από τα πλέον γνωστά του, όπως το «Να μ' αγαπάς». Επίσης, συμμετέχει στην ταινία «Αλδεβαράν» με πρωταγωνιστή τον Δημήτρη Πουλικάκο, η οποία προβλήθηκε μόνο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Στη μικρή καριέρα του ως ηθοποιός περιλαμβάνεται και μια τηλεοπτική εμφάνιση στο σήριαλ του Κώστα Φέρρη «Οικογένεια Ζαρντή», που προβλήθηκε στην ΕΡΤ-1.

Η συνεχής αλλαγή συνεργατών σταματάει το 1980. Ο Παύλος Σιδηρόπουλος καταλήγει σ' ένα σχήμα, τους «Απροσάρμοστους», που με λίγες αλλαγές παίζει μαζί τους μέχρι το τέλος. Το 1982 κυκλοφορεί ο δίσκος «Εν Λευκώ», ο οποίος αντιμετώπισε προβλήματα λογοκρισίας για 3 κομμάτια, για προτροπή στη χρήση ναρκωτικών και για προσβολή της δημοσίας αιδούς. Το 1985 κυκλοφορεί σε παραγωγή Δημήτρη Πουλικάκου το δίσκο «Zorba the freak» και το 1989 το «Χωρίς Μακιγιάζ» που είναι ζωντανά ηχογραφημένος στο «Μετρό».

Το 1990 ο Παύλος Σιδηρόπουλος αντιμετωπίζει προβλήματα με το δεξί του χέρι που προφανώς από κάποιο πρόβλημα στα αγγεία παραλύει. Στις 6 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς, βρίσκεται νεκρός στο πατρικό του σπίτι, μετά από υπερβολική δόση ηρωίνης.

Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2008

Αφιερωμενο...

... σε ολους τους πολιτικους της κυβερνησης και μερικους ακομα. Γιατι οπως και να χει πρεπει να τους αναγνωρισουμε κατι: Καταφεραν ο,τι κανενας αλλος, να κανουν την χωρα τοσο σκατα που πιο πολυ δεν γινεται... Οι μεν της κυβερνησης επειδη τα εχουν κανει τοσο μπουρδελο που καταφεραν να κανουν το ΠΑΣΟΚ* να προηγειται 6,5 ποσοστιαιες μοναδες(!), και οι αλλοι για τις γελοιες δηλωσεις που κανουν χωρις ουσιαστικες προτασεις για λυση που το μονο που ουσιαστικα λενε ειναι οτι η Κυβερνηση πρεπει να παραιτηθει και θελουν να μας κανουν να πιστεψουμε οτι αυτοι θα τα καταφερουν καλυτερα (αχαχαχα)...

*Φανταστειτε που φτασαμε για να θεωρουμε τον Γιωργακη λυση στα προβληματα μας.


Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2008

Γελοιοτητα-Αλητεια-Ανανδρεια


Ολοι εχουμε δει και εχουμε παρει χαμπαρι τι γινεται σε ολη την Ελλαδα εδω και μερικα 24ωρα. Καποιοι εκμεταλευονται τα γεγονοτα με τον πιο α8λιο τροπο και καποιοι αλλοι απλα δν βαζουν μυαλο, δηθεν για την μνημη του Αλεξη.
1)Γελοιοτητα
....χαρακτηριζει τα ΜΜΕ, για το πως παρουσιαζουν τα συμβαντα, και οσους τολμανε και εκμεταλλευονται τα γεγονοτα για κομματικες σκοπιμοτητες. Χαρακτηριστικο ειναι οτι το απογευμα που ανοι3α την τηλεοραση (γυρω στις 5) και μεχρι και το βραδυνο δελτιο ειδησεων εχω ακουσει οτι παπαρολογια εχει ειπωθει απο ΜΜΕ, πολιτικους και αν8ρωπους του χωρου.
Παπαρια 1η: Ο υπουργος μακεδονιας-θρακης (που δν 3ερουμε ακομα τι ρολο βαραει) γυρισε και ειπε, οχι μια αλλα δυο φορες σε διαφορετικες ωρες και δελτια, οτι ο αστυνομικος που σκοτωσε το παιδακι εχει προσληφθει απο το 1999, δηλ. απο εποχη ΠΑ.ΣΟ.Κ., με λιγα λογια οτι φταινε αυτοι και μην μας κατηγορειτε. Βρηκε τωρα ο μαλακας τη φοβερη δικαιολογια και την επαναλαμβανει κιολας.
Παπαρια 2η: Απο μηνυματα (μαλλον) τηλεθεατων, και μαλιστα 2 που ειπαν οτι για την κατασταση φταιει ο Τσιπρας και οτι ο συνασπισμος πρεπει να απομακρυνθει απο την βουλη.
Για να μην μιλησουμε για τους δημοσιογραφους που ολο και επικεντρονωνται στα επεισοδια και οχι στο ζουμι που ειναι η εν ψυχρω δολοφονια ενος 15χρονου παιδιου, με αποτελεσμα σταδιακα να αποδυναμωσουν την αιτια, που ξεχυλισε το ποτηρι, και να μας "ευαισθητοποιησουν" για τις περιουσιες και για το χριστουγεννιατικο δεντρο της αθηνας που καηκε. Το πιο γελοιο ειναι οτι ακομα ψαχνουν να βρουν ποιος εφταιγε, αν εξοστρακιστηκε η σφαιρα η οχι, απο τη στιγμη που η νομοθεσια απαγορευει την χρηση οπλου (ποσο μαλλον να πυροβολησεις) εαν δν απειλειται αμεσα η ζωη σου και ειναι η μονη λυση. Το οτι πυροβολησε στον αερα (2 φορες μαλιστα) κα8ε αλλο παρα ελαφρυντικο ειναι διοτι ε8εσε σε κινδυνο τις ζωες αν8ρωπων που εκεινη τη στιγμη ισως να βρισκονταν σε μπαλκονια η κοντα σε παρα8υρα. Παρεπιπτωντος η νεα νομο8εσια απο την ευρωπαικη ενωση που υποχρεωνει αστυνομικους και ειδικους(λεμε τωρα) φρουρους να εχουν μαζι τους λαστιχενιες σφαιρες για τετοιου ειδους περιπτωσεις. Να μην μιλησω για το τοπικα καναλια που βγαινει ο καθε παπαρας και λεει οτι του καπνισει
παπαρια 3η: Η διαδηλωση στη ροδο λογω του οτι ειχε πολλους μαθητες, οι γονεις και οι καθηγητες επρεπε να παρεβρισκονται και αυτοι παιρνουν την ευθυνη για οτι εγινε (Λοιζος Λοιζος, καναλι Κοσμος, γνωστος πα...ρας).

2)Αλητεια
Τελικα δν φαινεται να βαζουν μυαλο τα φασιστομουτρα οι μπατσοι(και οχι αστυνιμικοι). Εκτος απο το παιδακι που σκοτωσανε σαπιζουν στο ξυλο και οποιον-α καταφερουν και στριμωξουν. Χαρακτηριστικα βιντεο του "Alpha" που δυο μπασκινες πιανουν ενα κοριτσακι που τους εβριζε (ενω η ιδια παραδοθηκε μονη της) και του εδιναν μπουνιες στο προσωπο. Ενα αλλο βιντεο που παιχτηκε στο Ραδιο Αρβυλα εδειχνε 2-3 ΜΑΤαδες να χτυπουν με κλωτσιες 2 κοριτσακια που απλα κα8οντουσαν και δν εκαναν τιποτα. Ενω τετοιο συμβαν δν ελειψε και απο την Ροδο που (οπως ακουστηκε χωρις να εχει διασταυρωθει) 6 ματαδες συνελλαβαν και χτυπησαν ενα κοριτσακι εξω απο το αστυνομικο τμημα που ειχε γινει διαδηλωση. Στην τελευταια περιπτωση ειχε προηγηθει ειρηνικη πορεια σε ολο, σχεδον, το κεντρο της πολης και κατεληξε στην αστυνομικη διευθυνση ροδου οπου και εξελιχθηκαν μικρο επεισοδια. Αποτελεσμα ο μπατσοι, που (μαλλον) ειχαν κουραστει και η8ελαν να πανε σπιτια τους, να διαλυσουν το πλη8ως με δακρυγονα, ενω η πορεια σιγα σιγα ειχε αρχισε να διαλυει (Μεχρι εκεινη τη στιγμη απο την αστυνομια δεν ειχαμε προβλημα δν κανανε τιποτα δν προκαλεσαν και απλα καθοντουσαν ηρεμοι, μονο κατι δικοι μας προσπαθησαν να ηρεμησουν αυτους που εκαναν μαλακιες).
βιντεο με το πως κατεληξε η διαδηλωση στη ροδο



3) Ανανδρεια.
Στην σημερινη ημερα υπηρχαν πολλες ειρηνικες διαδηλωσεις, αλλες εξυπνες αλλες οχι και τοσο αλλα το ιδιο αποτελεσματικες. Καλως η κακως στις περισσοτερες υπαρχουν ατομα που 8ελουν να προκαλεσουν ζημιες (Οι βαπτισμενοι απο τα ΜΜΕ αναρχικοι ή αντιεξουσιαστες). Αλλοι, αυτη την θεληση την βγαζουν σε αστυνομικα τμηματα, υπουργεια και ΜΑΤαδες (και καλα κανουν) ειτε επειδη η Κυβερνηση τους εχει φτασει σε αυτο το σημειο η εχουν μαζεψει τοση οργη μεσα τους που το περιστατικο με τον 15χρονο ξεχυλισε το ποτηρι και ξεσπανε εκει. Υπαρχουν ομως και ατομα, υποκινουμενα και μη, που δν εχουν καταλαβει, τον πραγματικο, λογο που γινονται ολα αυτα και κατεβαινουν μονο και μονο στις πορειες για να κανουν ζημιες, να καψουν αυτοκινητα, μαγαζια και καθε ειδους κτηρια. Ειδα στις ειδησεις οτι καιγανε διαφορα μαγαζακια, γραφεια, τραπεζες και ξενοδοχεια και να χανονται μεσα στο πληθος για να μην τους βρουν. Βρε μαλακισμενα εχετε σκεφτει οτι το μαγαζακι που καιτε ισως να ανηκει σε καποιον φτωχο μεροκαματιαρη που πρεπει να ταισει τα παιδια του, εχετε σκεφτει οτι με το να βαζετε φωτιες σε γραφεια,τραπεζες και ειδικα σε ξενοδοχεια, περα απο τις υλικες ζημιες (που χεστηκαμε διοτι εκτος του οτι εχουν φραγκα, 8α τα καλυψει η ασφαλεια τους), βαζετε σε κινδυνο πολλες ανθρωπινες ζωες? Δηλαδη αυτα που κανουν αυτοι για τους οποιους διαδηλωνουμε τα κανετε και εσεις? Το χειροτερο ειναι οτι, εκτος του οτι λενε οτι το κανουν "για τον Αλεξη" (που αν ηξερε τι κανετε θα ντρεποταν ο ιδιος), μετα την πληρωνουν και οι υπολοιποι γιατι κρυβονται μεσα σ αυτους (η απολυτη ανανδρεια, παλιοαδερφαρες), αφου ετσι τους δινουμε αφορμη να μας χτυπανε, να βρουν πατημα να μας εξεφτελιζουν και στο τελος να μας την βγουν και απο πανω. Αφου 8ελετε να τα σπασετε, σπαστε τα σε κτιρια που 8α εχει καποιο νοημα οπως ενα αστυνομικο τμημα, ενα υπουργειο ή και τη βουλη. Μια απο τις πιο συμβολικες εικονες που ειδα σημερα ηταν η εικονα του φλεγομενου χριστουγεννιατικου δεντρου και απο πισω η βουλη. Βαλτε λιγο το μυαλο σας να δουλεψει. (Δυστυχως ακομα και στην πορεια της ροδου δν ελειψαν οι μαλακες που σπαγανε καθρευτες απο τα αυτοκινητα που ηταν σταθμευμενα στους δρομους που περασε η πορεια. Γι αυτο και θα ηθελα να ζητησω συγνωμη απο τους ιδιοκτητες των αυτοκινητων αυτων).
Βεβαια θα η8ελα να πω οτι απο το να μην γινει τιποτα προτιμω αυτες τις (αστοχες πολλες φορες) επι8εσεις.

Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2008

Αλητεια Part 2

...Αφιερωμενο σε μια ψυχη που χαθηκε ετσι, για το γαμωτο ενος αλητη. Ρε Αλεκαρα R.I.P.


Ellinikh astynomia - Stixoima (πατα pause στην playlist, στα δεξια του μπλογκ, πριν πατησεις play στο παραπανω κομματι)

Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2008

Ενας ακομα θρυλος του Αγγλικου Ροκ



Λίγα συγκροτήματα στην ιστορία του Rock & roll ήταν τόσο αινιγματικά και αντιφατικά. Και τα τέσσερα μέλη ήταν τέσσερις διαφορετικοί χαρακτήρες και αυτό αποδεικνύεται περίτρανα από τα σφοδρά και περιβόητα live τους. Οι Who ήταν ένας ανεμοστρόβιλος με τον Keith Moon να πέφτει άγρια πάνω στα τύμπανα του, τον Pete Townshend να πηδάει στον αέρα και να περιστρέφει το χέρι στη κιθάρα του σαν ανεμόμυλος, τον τραγουδιστή Roger Daltrey να στέκεται στη σκηνή απειλητικός και βίαιος και τον μπασίστα John Entwistle να παραμένει και να παρακολουθεί ατάραχος τον τυφώνα, προστατεύοντας το μπάσο του. Αυτές οι διαφορετικές προσωπικότητες, συχνά έρχονταν σε σύγκρουση. Οι προστριβές όμως αυτές αποτέλεσαν σε μια θαυμάσια μουσική όλα αυτά τα χρόνια.

Στα μέσα του ’60 με την βρετανική εισβολή και το κίνημα των mod, μπορεί οι Kinks να έπαιζαν με κοφτερές κιθάρες, οι Who όμως, από την άλλη, ήταν ένα ισχυρό αιχμηρό και δυναμικό συγκρότημα. Συχνά ακουγόντουσαν σαν να ήταν έτοιμοι να εκραγούν. Εξοργισμένη κιθάρα, υπερδραστήριο μπάσο, χαοτικά τύμπανα. Βασισμένοι στο ρυθμό του Townshend οι υπόλοιποι αυτοσχεδιάζουν (για να το καταλάβετε αρκεί να ακούσετε ένα live τους). Κομμάτια όπως το My Generation ,το The Kids Are Alright και το Magic Bus ήταν ύμνοι για τη νεολαία της εποχής.

Ο Townshend συχνά προσπαθούσε να διαφοροποιήσει τη μουσική των Who ξεπερνώντας το κλασσικό σκληρό rock. Ειδικά όμως οι Entwistle και Daltrey δεν ακολουθούσαν πιστά τα βήματα του και τις αναζητήσεις του, κολλημένοι στις hard rock ρίζες τους, παίζαν σκληρά . Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τη διάλυση του γκρουπ στα μέσα του ’70. Οι Who επανασυνδέθηκαν ακόμα και μετά το θάνατο του Keith Moon το ’78 και άλλη μια φορά κάπου το’90 για κάποια live στην Αμερική.

Οι Townshend και Entwistle γνωρίζονται στο σχολείο στο Λονδίνο και παίζουν μαζί σε διάφορα συγκροτήματα. Ο Townshend παίζει μπάντζο και ο Entwistle τρομπέτα. Το 1962 ο Entwistle αποχωρεί για να παίξει στους Detours, ένα σκληροπυρηνικό rock συγκρότημα. Μέχρι το τέλος του χρόνου κιθαρίστας αναλαμβάνει ο Townshend και ο Daltrey τα φωνητικά στη θέση του Colin Dawson. Στους Detours προστίθεται και ο Keith Moon, ο οποίος μέχρι τότε έπαιζε ντραμς σε ένα surf συγκρότημα, τους Beachcombers. Το 1964 αλλάζουν το όνoμα τους σε Who.

Οι Who ξεκινούν και παίζουν σε ένα club στο Λονδίνο το Marquee. Αυτό είναι το μέρος όπου ο Townshend σπάει τη πρώτη του κιθάρα, και αυτό γιατί η σκηνή είναι χαμηλοτάβανη, και προσπαθώντας να κάνει ένα από τα αεροπλανικά του κόλπα, καρφώνει τη κιθάρα στο ταβάνι. Κάπως έτσι ξεκινάει το σπάσιμο του μουσικού εξοπλισμού ενός γκρουπ. Στο Marquee τους είδε ο μάνατζερ Pete Meaden. Υπό την καθοδήγηση του Meaden αλλάζουν το όνομα τους σε High Numbers, εμφανίζονται με κουστουμάκια λόγω των mods, και βγάζουν ένα single με τα I’m the Face και Zoot Suit. Στα τέλη του 1964 ξανά αλλάζουν το όνομα τους σε Who και το mod κοινό τους αυξάνεται. Υπογράφουν στην Decca και ηχογραφούν το I Can’t Explain με παραγωγό τον Shel Talmy,ο οποίος είναι παραγωγός και των Kinks. Το 1965 παρουσιάζονται στην τηλεοπτική εκπομπή Ready, Steady, Go the kids are all right και κάνουν αίσθηση όταν κάνουν τα όργανα τους λαμπόγυαλα. Η όλη σκηνή είναι καταπληκτική, γιατί στην όλη χαοτική κατάσταση,ο οικοδεσπότης επιστρέφει …μάλλον σοκαρισμένος (ενώ στην αρχή παίζει και αστειεύεται μαζί τους) με μια κλασική κιθάρα την οποία ο Townshend του παίρνει και την σπάει επίσης!!! . Την ίδια χρονιά το My Generation φτάνει στο #2 του Βρετανικού τοπ 10. Το 1967 Βγαίνει το αλμπούμ A Quick One with The Who Sell Out, και το κομμάτι I Can See for Miles γίνεται το πρώτο τους, που σκαρφαλώνει στο top 10 της Αμερικής. Την ίδια χρονιά παίζουν και στο φεστιβάλ του Μόντερευ, καθώς επίσης εμφανίζονται και στο σόου των Rolling Stones “Rock & Roll Circus. Το 1969 επιστρέφουν με την πιο επιτυχημένη rock όπερα το Tommy. To 1970 μετά το νευρικό κλονισμό του Townshend, ηχογραφείται το Who’s Next με τραγούδια όπως Behind Blue Eyes, Baba O’Riley, Won’t Get Fooled Again. Από εκεί και πέρα διαλύονται και ξαναφτιάχνονται. Άλλοι κάνουν σόλο καριέρα, μέχρι το 1978 που ηχογραφείται το Who Are You. Καταπληκτικός σκληρός δίσκος και ενόψει του νεοαφιχθέντος Punk κινήματος γίνεται και πλατινένιος. Το Who Are You όμως γίνεται το κύκνειο άσμα τους, αφού την ίδια χρονιά πεθαίνει ο Keith Moon από υπερβολική δόση ναρκωτικών. Οι υπόλοιποι Who επανεξετάζουν τα πράγματα και αποφασίζουν να συνεχίσουν. Προσλαμβάνουν τον Kenny Jones ο οποίος έπαιζε στους Small Faces, στη θέση του Keith Moon. Οι εναπομείναντες Who ξέρουν όμως ότι ο Keith Moon είναι αναπόσπαστο κομμάτι του συγκροτήματος και απλώς συνεχίζουν να υπάρχουν με διάφορες ζωντανές εμφανίσεις αφού πρώτα διαλύονται και επανιδρύονται κάμποσες φορές μέχρι και το 2002 παρακαλώ, όπου σε κάποια ζωντανή τους εμφάνιση στην Αμερική πεθαίνει και ο John Entwistle σε κάποιο ξενοδοχείο του Λας Βέγκας.

Τετάρτη 12 Νοεμβρίου 2008

Η αλητεια αυτοπροσωπος


Πρεπει να εχει κατι το νερο που τους δινουν, η ο αερας που αναπνεουν, ή πολυ απλα η ιδια η σχολη των αστυνομικων τους κατανταει ετσι. Δεν γινεται τοσοι πολυ ανθρωποι να καβαλανε το καλαμι ετσι. Δεν γινεται τοσοι πολυ αν8ρωποι να ειναι τοσο μα τοσο μαλακες.
Τελικα οι μπατσοι την εχουν δει καπως. Παλια ισως να μην διναμε τοση σημασια, αλλα τωρα εχει παραγινει το κακο. Απο το παραπανω βιντεο με τον κακομοιρο το αστεγο, που για να κα8εται εκει σημαινει οτι δν εχει σπιτι η καπου αλλου να παει, μεχρι την "φονικη ζαρντινιερα" που παραλιγο να σκοτωσει τον Κυπριο φοιτητη.
Υποτι8εται οτι ο αστυνομικος ειναι διπλα στον πολιτη, πρεπει να τον βοη8αει και οποτε ο πολιτης ειναι σε κινδυνο αυτοι πρεπει να επεμβαινουν και να τους σωζουν, αντ αυτου γινεται ακριβως το αντι8ετο, η αστυνομια γινεται ενας ακομα κινδυνος γι αυτους που υποτι8εται προστατευει.

Αλλα τι μαλακιες λεω... Δειτε ποσο σκληρα δουλευουν ολοι τους

δειτε στο 40' το μπατσονι παιζει και να τους κραταει το στοιχημα...

Και ξερετε ποιο ειναι το πιο γελιο απο ολα. Οτι περσυ ειχαν ερ8ει μπατσοι απο την διωξη για να μας "μαθουν" τα ναρκωτικα, να μας μαθουν οτι αν παρουμε ναρκωτικα ΣΙΓΟΥΡΑ 8α τους βρουμε στον δρομο μας (εμεις νομιζαμε οτι 8α κανουμε συζητηση για τα ναρκωτικα, για ποιο λογο ειναι απαγορευμενα τι προκαλουν κτλ και αυτοι μας ειπαν οτι ειναι απαγορευμενα, παει και τελειωσε) και σε μια ερωτηση ενος συμμαθητη μου "αν υπαρχει διαφθορα στην αστυνομια" απαντησε ο ενας απο αυτους οτι "στον δικο μας τμημα και τομεα δν υπαρχουν διεφθαρμενοι γιατι ειμαστε λιγοι (7) σε ολη τη δωδεκανησο και ειμαστε πολυ δεμενοι μεταξυ μας"...


(Για άλλη μια φορά έπεσε η μάσκα της δημοκρατίας τους. Όπως θα δείτε και στο παραπάνω βίντεο, μπάτσοι και φασίστες συνεργάστηκαν για ακόμα μια φορά εναντίον των αντιφασιστών. Οι γνωστή φιλαλήθεις της αστυνομίας (έπεσε στην ζαρντινιέρα) αυτή τι φορά ισχυρίστηκαν πως έκαναν έφοδο τα ΜΑΤ και στη συνέχεια έτρεξαν πίσω τους οι φασίστες, πράγμα που διαψεύδεται από το βίντεο όπου φαίνεται καθαρά πως τα φασιστοειδή δρούσαν ανενόχλητα ανάμεσα στα ΜΑΤ. Δυο αντιφασίστες δέχθηκαν χτυπήματα και μαχαιρώματα. Φυσικά στην αναφορά του γεγονότος από τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης, δεν έγινε αναφορά για το από ποιους διαπράχθηκαν οι συγκεκριμένες δολοφονικές επιθέσεις. Παρουσίασαν τα γεγονότα με τέτοια σειρά που στη συνείδηση του κόσμου έμεινε για άλλη μια φορά η εντύπωση πως για όλα τα άσχημα που συνέβησαν στο κέντρο της Αθήνας έφταιγαν οι Αναρχικοί. <---Ειναι το κειμενο, απο τον uploader του βιντεο, που το συνοδευει στο youtube)

Αφηνουν τους κουκουλοφορους να τα σπανε κυριολεκτικα και δερνουν τους φοιτητες. Οταν οι χρυσαυγιτες ειναι ελευθεροι να τα σπανε και οι προβοκατορες ανενοχλητοι να καινε τοτε δν γινεται τπτ μονο οι διαδηλωτες την πληρωνουν
Να κανω μια παραλογη ερωτηση? Με ποιο δικαιωμα οι "κυριοι" αστυνομικοι μπορουν να χτυπανε οποιον βρισκουν μπροστα τους?




Και οταν εγινε το δικαστηριο... η πιο βαρια ποινη ηταν 6 ΜΗΝΕΣ ΑΡΓΙΑ...

Τρίτη 28 Οκτωβρίου 2008

Η Εθνικη υπερηφανεια μετραται με τη σχολικη επιδοση



Κα8ε χρονο στις εθνικες γιορτες οι μα8ητες-τριες παρελαζουν επειδη νιω8ουν ε8νικη υπερηφανεια πιστευοντας οτι αποδιδουν φορο τιμης στους στρατιωτες που πριν μερικα χρονια εδωσαν τη ζωη τους για να ειμαστε εμεις ελευ8εροι(ή τουλαχιστον ετσι 8α επρεπε). Αν και εμενα αυτη η αποψη με βρισκει αντι8ετο γιατι δν ειναι δυνατον να γιορταζεις την ελευθερια με κατι που ειχαν επιβαλει δικτατορες* (μια απλη καταθεση στεφανου και ισως μια μικρη εκδηλωση ειναι αρκετα), αλλα δν ειναι αυτο το 8εμα του ποστ. Το 8εμα ειναι το δικαιωμα καποιου να ειναι σημαιοφορος δλδ να πρωτοστατει μπροστα απο το υπολοιπο σχολειο και να κραταει την ελληνικη σημαια οσο διαρκει η παρελαση.
Συμφωνα με τον νομο (και τη σελιδα http://www.fa3.gr/nomothesia_2/nomoth_fa/10_epilogi_simeoforou.htm)
Αναφορικά με τον ορισμό σημαιοφόρου και παραστατών στα σχολεία Α/θμιας και Β/θμιας εκπαίδευσης κατά τις παρελάσεις στις εθνικές επετείους, σας γνωρίζουμε ότι στη διαδικασία επιλογής σημαιοφόρου - παραστατών και υπευθύνων για την κατάθεση στεφάνων, συμμετέχουν οι καλύτεροι σε επίδοση μαθητές -τριες ανεξάρτητα από εθνική καταγωγή και υπηκοότητα.
Επισημαίνουμε ότι για τα ανωτέρω την αποκλειστική αρμοδιότητα έχει ο σύλλογος των διδασκόντων.

Δλδ με λιγα λογια αξιοι για παραστατες και για την σημαια, ειναι ΜΟΝΟ οι αριστοι μαθητες καθε σχολειου (ισως να γινεται και για λογους διαφημισης ποτε δν 3ερεις). Πως ομως ειναι δυνατον ο χωρος της εκπαιδευσης, που προαγει την ελευ8ερια και δημοκρατια (δλδ κα8ε αν8ρωπος να εχει τα ιδια δικαιωματα και τις ιδιες ευκαιριες με τους υπολοιπους), σε μια γιορτη που αντικειμενο της ειναι η ελευθερια, να κανει διακρισεις σε παιδια συμφωνα με τις επιδοσεις τους στο σχολειο(?). Δλδ οι "κακοι" μαθητες ή αυτοι που δν εχουν τις ιδιες ευκαιριες με τους αλλους νοιωθουν λιγοτερη υπερηφανεια για την πατριδα τους ή την πατριδα που ζουν? Ή αλλιως οι καλοι μα8ητες ειναι πιο πατριωτες απο τους "κακους"?
Μηπως θα επρεπε να υπαρχει ενας πιο αντικειμενικος τροπος επιλογης του σημαιοφορου και των παραστατων(?). Ισως και ο παραγοντας τυχη. Κα8ε παιδι που θα η8ελε ή θα ενιω8ε υπερηφανο να κραταει την σημαια εχει καθε δικαιωμα σε αυτο, γτ πρεπει να το στερει καποιος μονο και μονο επειδη δν ειναι καλος μα8ητης. Η μηπως ειναι ενας τροπος "επιβραβευσης" στους αριστους? Κατι που το 8εωρω πολυ λαθος. Και ο λογος ειναι οτι πρεπει να επιβραβευουμε καποιον επειδη "εκανε ολα του τα μαθηματα"? γι αυτο το λογο διαβαζει κανεις και ειναι επιμελης μαθητης? Αλλα και για ψυχολογικους λογους να το κανουν ειναι λαθος τροπος επιβραβευσης (και παλι ομως 8α φορεσουν ταμπελες στους καλους και στους κακους μαθητες).Και τι8εται εδω το ερωτημα: αυτοι οι μαθητες ειναι αντικειμενικα αριστοι? γιατι κανενας δν μπορει να ελεγξει τον καθηγητη αν οι βαθμολογιες που βαζει αντιπροσωπευουν την πραγματικη εικονα.
Μαλλον 8α επρεπε να καταργηθουν αυτες οι "αξιωματικες θεσεις" με εξαιρεση αυτη του σημαιοφορου.
Τωρα σιγουρα καποιοι θα σκεφτουν οτι ειμαι ενας κακος μαθητης και ζηλευω αυτους που ειναι παραστατες και σημαιοφοροι. Η απαντηση ειναι: ναι ειμαι κακος μαθητης αλλα ποτε δν ζηλεψα γτ ποτε δν η8ελα να ειμαι σημαιοφορος και αυτο το αποδεικνυει και η αποψη μου για την παρελαση. Αλλα υποστηριζω το δικαιωμα του κα8ενος να νιω8ει περηφανος σηκωνοντας τη σημαια ή να ειναι ενας απο τους παραστατες.

*Οι μαθητικές παρελάσεις καθιερώθηκαν από τον Ιωάννη Μεταξά πριν 71 χρόνια. Την 25η Μαρτίου 1936 μαθητές σχολείων καλούνται να παρελάσουν ενώπιον του βασιλιά και του Μεταξά, και έκτοτε καθιερώνονται από τον τελευταίο. Καμάρωνε ο Μεταξάς τις φάλαγγες της ΕΟΝ (Εθνική Οργάνωση Νεολαίας), στην οποία είχε υποχρεώσει να συμμετέχουν όλους τους νέους 8-25 ετών, αναγκάζοντάς τους μάλιστα να χαιρετούν χιτλερικά και να δίνουν όρκο ότι θα διαφύλασσαν την πίστη στον Θεό, στον Βασιλέα, στην Πατρίδα, στον διάδοχο, και ένιωθε ρίγη συγκίνησης και ενθουσιασμού να τον διαπερνούν. Καλά όλα αυτά για το 1936 και το γερο-Μεταξά, που ονειρευόταν τον "Γ΄ Ελληνικό Πολιτισμό" του. Σήμερα όμως θυμίζουν περισσότερο παλιά έπιπλα σ' ένα αναπαλαιωμένο νεοκλασικό, του οποίου γενιές και γενιές νέων ενοίκων βαρέθηκαν να πετάξουν κι έτσι παραμένουν στη θέση τους - όσο περνά μάλιστα ο καιρός όλο και λιγότεροι τολμούν να τα αγγίξουν. Κάπως έτσι νομίζω ότι λειτουργούμε στην Ελλάδα, τη μόνη χώρα της Ε.Ε. (απ' όσο γνωρίζω) όπου γίνονται μαθητικές παρελάσεις: δεν πετάμε τίποτα γιατί - που ξέρεις; - κάπου, κάποτε μπορεί και να χρειαστεί. (πηγη: http://gerasimos-memoryland.blogspot.com/2007/10/blog-post_28.html?showComment=1193766660000)


«Oh, no, no, no»

Αυτη την περιοδο ειναι στη μοδα τα Clabakia και μουσικη τυπου House, Trance techno κτλ. Εμενα αυτο το ειδος μουσικη και γενικα τα κλαμπ με αφηνουν αδιαφορο. Ομως, οπως επεσε στην αντιληψη μου, επισης στην μοδα (πρεπει να) ειναι το να κανουν διασκευες τραγουδιων σε techno. Στην αρχη δν εδωσα σημασια αλλα μετα απο ενα παρτυ που εκανε το δεκαπενταμελες του σχολειου μου εκνευριστηκα πολυ. Και ο λογος ηταν οτι ακουσα να εχει γινει διασκευη το How long των R.h.c.p., smoke on the water και το Satisfaction(!!!) σε techno. Η απολυτη ιεροσυλια (κατα την γνωμη μου). Γιατι δν γινεται να κανεις ενα τραγουδι σαν το Satisfaction techno (φτανει που το γαμησε η Britney spears), απλα δν γινεται. Προσβαλεις τους δημιουργους του. Αν 8ες ντε και καλα να κανεις μια δασκευη για κλαμπακι κανε Rihanna, κανε Μαντονα, κανε Παπαριζου, μην μπαινεις σε 3ενα λημερια...

Παρασκευή 10 Οκτωβρίου 2008

Σπυριδουλα



Ενας ζωντανος (ακομα) μυθος του ελληνικου ροκ, οι Σπυριδουλα περσι(2007) στις 2 Νοεμβριου γιορτασαν τα 30 τους χρονια. 30 χρονια γεματα επιτυχιες και συνεργασιες με τα μεγαλυτερα ονοματα του ροκ οπως Παυλος Σιδηροπουλος, Δημητρης Πουλικακος κ.α.
Το συγγκροτημα εχει επιρροες απο The Rolling Stones, Velvet Underground, Grateful Dead, The Doors, Jimmy Hendrix, The Who, Allman Brothers, Iggy Pop, Patti Smith, Neil Young, Frank Zappa, Eric Clapton, Joni Mitchell, Bob Dylan, The Kinks, The Animals
και πολλους αλλους, και αποτελειται απο τους
Βασιλης Σπυροπουλος / Κι8αρα
Νικος Σπυροπουλος / Κιθαρα-Φωνητικα
Βαγγελης Χανος / Μπασο-Φωνητικα
Αφροδιτη Ρηγα / Κρουστα-Φωνητικα
Οπως ειπε και ο Πανος Κατσιμιχας "ειναι ενα γκρουπ που ζει για τη μουσικη και οχι απο την μουσικη". Ειναι ενα γκρουπ που ξεχωριζει με τον ηχο και τον τροπο παιξιματος του.


Μια συντομη ιστορικη αναδρομη:
Η «Σπυριδούλα» σχηματίστηκε τον Σεπτέμβριο του ’77 από τους Βασίλη Σπυρόπουλο, Νίκο Σπυρόπουλο, Ανδρέα Μουζακίτη, Κώστα Κουρεμένο και Μάκη Μπλαζή.

Μετά από μερικές επιτυχημένες ζωντανές εμφανίσεις συναντιέται με τον Παύλο Σιδηρόπουλο. Αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας, ο δίσκος «Φλου» που κυκλοφόρησε το ’79 και θεωρείται σήμερα δίσκος αναφοράς, ίσως η σημαντικότερη ηχογράφηση της ελληνικής ροκ σκηνής.

Με αρκετές αλλαγές στη σύνθεση των μελών αλλά με σταθερό πυρήνα τους αδελφούς Σπυρόπουλους το συγκρότημα συνεχίζει την πορεία του και μετά την αποχώρηση του Σιδηρόπουλου, εκδίδοντας το ’82 τον δίσκο «Νάυλον ντέφια και ψόφια κέφια» που επίσης έτυχε ευρείας απήχησης στους φίλους του ελληνικού ροκ.


Δύο χρόνια αργότερα, το ’84 το συγκρότημα αντιμετωπίζει σοβαρά εσωτερικά προβλήματα, κρίση δημιουργικότητας, έλλειψη επικοινωνίας ανάμεσα στα μέλη, κορεσμός. Τα μέλη αποφασίζουν από κοινού να δοθεί κάποιο τέλος προτιμώντας τη σιωπή από την επαγγελματική ρουτινιάρικη επανάληψη.

Περίπου δέκα χρόνια αργότερα, η ιδέα της ανασύστασης βρίσκει πρόσφορο έδαφος. Ακολουθούν κάποιες αναγνωριστικές επαφές και το καλοκαίρι του ’93 αρχίζει ένας νέος κύκλος για το συγκρότημα. Καρποί αυτής της ανασύστασης είναι οι δίσκοι «Ταξίδι στο κέντρο της πόλης» (1994 – ΕΜΙ) και «Σε τροχιά με απόκλιση» (1997 – Ανεξάρτητη παραγωγή). Το συγκρότημα ξαναδιαλύεται στις αρχές του ’99 λόγω της αναπάντεχης απώλειας του μπασίστα Νίκου Δόικα (1953-1999), παιδικού φίλου και στενού συνεργάτη.

Πέντε χρόνια απραξίας ωστόσο είναι πάρα πολλά και έτσι οι «Σπυριδούλα» αποφασίζουν να ξαναμαζευτούν το φθινόπωρο του 2004. Από αυτήν τη νέα επανασύνδεση προκύπτουν δώδεκα καινούργια τραγούδια καί μία διασκευή: «Στο φαλιμέντο» του Νικόλα Άσιμου. Στις ηχογραφήσεις συμμετέχουν ο Δ. Πουλικάκος, ο Χάρης και ο Πάνος Κατσιμίχας, και άλλοι εκλεκτοί φίλοι. Το υλικό αυτό, με τίτλο «Το βλέμμα των ανθρώπων» κυκλοφόρησε τον Νοέμβρη του 2006 (ανεξάρτητη παραγωγή – ΕΜΕΠ Records).

Tο συγκρότημα συνεχίζει, δυναμικά, τις ζωντανές εμφανίσεις με νέο και παλιότερο υλικό, καθώς γιορτάζει και την επέτειο των 30 χρόνων παρουσίας και Live στην ελληνική rock σκηνή.

το myspace των παιδιων: http://www.myspace.com/spyridoulalive
και το site: http://www.spyridoula.gr/